|
|
|
|
|
| Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Cyriocosmus spp. » | ||||||
|
Cyriocosmus elegans (Simon, 1889)
Gatunek sklasyfikowany w 1889 roku przez Simon’a. Na wolności występuje w Wenezueli, Trynidadzie, Brazylii i Boliwii. Inne nazwy to Hapalopus elegans, Erythropoicila plana, Pseudhomoeomma fasciatum, Cyriocosmus semifasciatus i Chaetorrhombus semifasciatus. Angielska nazwa tego ptasznika to Trinidad Fifteen Spot Brown Tarantula. Jest to jeden z najmniejszych ptaszników występujących na kuli ziemskiej. Samica dorasta do 1-1,2 cm. Jest przepięknie ubarwiony. Kończyny są szaro srebrzyste, pierwszy człon odnóży, przednia część tarczki grzbietowej (w kształcie trójkąta) i część odwłoku czarne. Większa część tarczki grzbietowej jest pomarańczowa. Plamka na odwłoku w kształcie serca (tzw. lusterko) i paski po jego bokach również pomarańczowo czerwone. Kądziołki przędne brudno pomarańczowe. Występuje w dwóch odmianach barwnych. Tzw. forma wenezuelska (Venezuelan form) ma tarczkę grzbietową czerwoną, beż czarnego trójkąta. Tzw. forma trynidadzka (Trinidad form) posiada czarny trójkąt na tarczce grzbietowej. Młode są bardzo malutkie, ale od 1 wylinki kolorowe. Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 10/10/10 cm. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. W naturze można go znaleźć na obrzeżach lasu tropikalnego, pod starymi, zwalonymi drzewami - dlatego w terrarium powinien mieć sporo kryjówek, np. z kory. Wymaga temperatury ok. 28 stopni i wilgotności utrzymującej się na poziomie 70%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Jest niewiele mniejszy od swojej partnerki. Samiec i samica powinny przebywać ze sobą dość długi czas, jeżeli szanse na zapłodnienie mają być duże. Dorosłym osobnikom podajemy średniej wielkości świerszcze i małe karaczany. Młode pajączki karmimy muszkami owocówkami i małymi larwami mącznika młynarka. Gatunek niezwykle rzadki w hodowli. Ma spokojne usposobienie i nadaje się dla początkujących. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.cyriocosmus.com; www.giantspiders.com; http://geagallerie.free.fr/galerie3.htm;
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
