|
|
|
|
|
| « Sericopelma immensum.. | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Sericopelma spp. » |
Sericopelma melanotarsum (Valerio, 1980)
)
)
)
Samiczka L4 Fot. Morph Gatunek sklasyfikowany w 1980 roku przez Valerio. Na wolności występuje na Kostaryce. Inna nazwa to Sericopelma melanotarsa. Angielska nazwa tego ptasznika to Costa Rican Blackfoot Tarantula. Jest to dość duży pająk – dorasta do 6 cm ciała. Niektóre źródła podają inne rozmiary – nawet do 10 cm ciała (Peters). Tarczka grzbietowa tego pająka jest jasno brązowa, odwłok czarny, porośnięty rzadkimi, dłuższymi, brązowymi włoskami. Odnóża czarne, z takimi samymi włoskami, jak na odwłoku. Dorosłe samce są ubarwione inaczej, niż samice i młode. Są bardzo jasne, koloru kawy z mlekiem. Ich odnóża są bardzo gęsto owłosione. Stopy czarne. Młode mają tarczkę grzbietową czarną, odnóża również czarne, z jasnymi plamami tuż nad stopą, na dwóch przednich parach kończyn krocznych. Odwłok mają czarny, porośnięty długimi, brązowymi włoskami. Widziałam też zdjęcia samców czarnych (Peters). Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 25/20/25 cm (dł./wys./szer.). Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory lub korzeń. Wymaga wilgotnego terrarium (75%), z małymi nocnymi spadkami temperatur. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 26 stopni. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Kokon inkubujemy w temperaturze 26-28 stopni. Gatunek ten miewa mało jajeczek w kokonie – około 100 szt. Są one różowawe. Młodym pajączkom podajemy larwy much i mącznika młynarka, starsze i dorosłe osobniki chętnie polują na świerszcze, karaczany i szarańczę. Sericopelma melanotarsum to bardzo agresywny ptasznik. Nie nadaje się dla początkujących. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; V. Honsa, Sklipkan, nr 5, 2000; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.cyriocosmus.com; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 23.10.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
