Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [8]
Loading...

Poecilotheria rufilata

Przeczytaj również Ptaszniki – najczęściej zadawane pytania oraz zobacz powiązane artykuły

Poecilotheria rufilata – ptasznik

Systematyka

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Systematyka ptaszników.
Domena:eukarionty (Eucaryota)
Królestwo:zwierzęta (Animalia)
Typ:stawonogi (Arthropoda)
Podtyp:szczękoczułkowce (Chelicerata)
Gromada:pajęczaki (Arachnida)
Rząd:Pająki (Araneae)
Podrząd:Opisthothelae
Infrarząd:Mygalomorphae
Rodzina:Theraphosidae

Poecilotheria rufilata (Pocock, 1899)

Nazewnictwo

Redslate Ornamental.
Rufus – z łaciny to rudy, rudowłosy, late – znaczy szeroko, wszerz.

Wygląd

Bardzo charakterystyczny kolor oliwkowy. Po stronie grzbietowej karapaksu charakterystyczne czarne okulary. Ornamenty na kończynach oraz na odwłoku koloru żółtego słabo odróżniają się od zielonkawego ubarwienia. Po stronie brzusznej ciała dominuje kolor czarny i ciemnobrązowy. Wszystkie kończyny w żółto – czarne pasy, nogogłaszczki z rudymi włoskami. Na nogogłaszczkach i na pierwszej parze odnóży wyraźny niebieski poblask. Szerokie przylgi na stopach.

Samice dorastają nawet do 8 cm długości ciała, rozpiętość odnóży sięga 22 cm. Samce mniejsze, rzadko osiągające 6 cm długości ciała.

Występowanie

Indie – Kerala, Trivandrum, Ponmudi.

Biotop

Zamieszkuje dziuple drzew lasów deszczowych.

Długość życia

Samice do 15 lat od ostatniej wylinki. Samce zazwyczaj zdychają do pół roku po ostatniej wylince.

Aktywność

Aktywny w nocy, głownie w czasie świtania.

Zachowanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Zachowanie ptaszników.

Można trzymać w grupach po kilka osobników jeśli pomieszczenie jest wyposażone w dostateczna ilość kryjówek oraz gdy pokarmu jest pod dostatkiem. Szybki i umiarkowanie agresywny pająk, który bardzo szybko porusza się i skacze. Jedynym sposobem obrony tych pająków są ukąszenia gdyż  nie wyczesują włosków parzących z odwłoka (jak np. Brachypelma). Zaniepokojone raczej próbują uciec, rozdrażnione przyjmują postawę obronną i próbują kąsać.

Jadowitość

Posiada silny jad, który może zagrażać zdrowiu w tym życiu człowieka.

Cechy szczególne

Jako jeden z dwóch gatunków z rodzaju posiada niebieski poblask na brzusznej stronie kończyn. Cechą charakterystyczną jest obecność pasów czarno – żółtych na wszystkich kończynach.

Terrarium

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Terrarium dla ptaszników.

Zbiornik powinien mieć wymiary typowego terrarium dla pająków nadrzewnych. Dorosłe samice lub pary z powodzeniem trzyma się w terrariach o wymiarach 20x25x35 cm. Zaleca się jednak stosowanie terrariów zdecydowanie bardziej obszernych. Podłoże grubości 5-7 cm – torf lub włóknina kokosowa. Naśladując naturalne środowisko, jako kryjówki powinno się zapewnić tuby z korka lub kory innego drzewa.

Temperatura

Temperatura w dzień 26-28°C, w nocy do 22°C.

Wilgotność

Wilgotność powietrza 80-90%.

Oświetlenie

Cykl 12 godzinny. Odpowiednie oświetlenie ważne przy rozmnażaniu.

Żywienie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Żywienie ptaszników.

Pająk preferujący pokarm latający – ćmy, motyle, muchy. Bardzo żwawo reagujący także na szybko poruszające się insekty – świerszcze, szarańcze, pasikoniki. Ptaszniki z tego rodzaju zazwyczaj aktywnie poszukują pokarmu, rzadko polują z zasadzki.

Dymorfizm płciowy

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Dymorfizm płciowy u ptaszników.

Dojrzały samiec zmienia barwę z zielonkawej na prawie rudą. Dymorfizm płciowy słabo zauważalny przed dojrzałością. Samiec nie posiada haków.

Rozmnażanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Rozmnażanie ptaszników.

Gatunek niełatwy do rozmnożenia. Samiec zazwyczaj kończy jako posiłek samicy jeszcze przed zbliżeniem. Gdy jednak samica zaakceptuje samca mogą razem mieszkać przez wiele miesięcy. Pająki rzadko kopulują zaraz po wpuszczeniu samca. Nawet podniecona para zaczyna od swoistych podchodów, licznych podejść i ucieczek samca. Przez cały czas jest jednak słyszalne i zauważalne tupanie, tak samca jak samicy. Kopulacja zazwyczaj ma miejsce w nocy, bardzo często nad ranem. Samica może długo nie składać kokonu czekając na odpowiednie warunki, nawet do 6 miesięcy. Kokon można zostawić samicy do samodzielnej opieki. Inkubacja trwa do 2 miesięcy. Młode mogą długi czas przebywać razem bez ryzyka kanibalizmu.

Uwagi

Absolutnie nie nadaje się dla początkujących.

 

Opracowanie i źródła informacji

Szymon Mleczko

Na podstawie:
http://www.arachnoboards.com
http://poeci.info
http://www.kryp.tk
oraz własnych obserwacji i doświadczeń

Powiązane tematy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu