|
Poecilotheria regalis - Ptasznik królewski (Pocock, 1899)
Nazewnictwo Nazwa angielska: Indian ornamental Tarantula
Regalis – z łaciny oznacza królewski, cesarski, ale także członka rodziny królewskiej. Systematyka:
Wielkość Do 7 cm długości ciała, rozpiętość odnóży 18-20cm. Samiec podobnej wielkości. Długość życia Samice do 15 lat, samce zazwyczaj umierają do 6 miesięcy po ostatniej wylince. Występowanie Indie środkowo – zachodnie i południowo – wschodnie. Wzgórza Nilgiri, Corrg, Arkonam, północne Arcot, Matheran, Dahanu, Tirupati, Madras, Nordkonkan. Wygląd Pięknie ubarwiony ptasznik nadrzewny. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest szeroki różowy pas na spodniej stronie odwłoka, występujący u obu płci od mniej więcej 5-6 wylinki (i tylko u tego gatunku). Tarczka grzbietowa szara z czarnym wzorem. Odwłok również szary z jasnym ornamentem, u niektórych osobników ma lekko fioletowy połysk. Po jego bokach znajdują się czarne paseczki. Odnóża na przemian w jasne i ciemne pasy w odcieniach szarości. Po spodniej stronie dwóch par kończyn przednich występują jaskrawo żółte pasy. Młode są kolorowe od pierwszej wylinki. Samce po ostatniej wylince są mniej kolorowe i przeważnie tracą piękny ornament. Dymorfizm płciowy widoczny jest od około 5-6 wylinki – wtedy pas na odwłoku samicy staje się jaśniejszy, natomiast u samców pozostaje czarny. Biotop Zamieszkuje dziuple drzew lasu tropikalnego. Terrarium Optymalne wymiary terrarium dla dorosłej samicy to 25x30x40 cm (szer. x dł. x wys.). Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego o grubości 5-7 cm. Naśladując naturalne środowisko, jako kryjówki powinno się zapewnić tuby z korka lub kory innego drzewa. Można także posadzić rośliny lub użyć sztucznych. W terrarium można umieścić także miseczkę z wodą. Wymagana jest dobra wentylacja i tu trzeba ją dobrze wypośrodkować – za mała powoduje pleśń, za duża szybkie wysychanie podłoża. Temperatura i Wilgotność Temperatura w dzień 27-30°C, w nocy 22-24°C. Wilgotność na poziomie 70-80%. Oświetlenie Cykl 12 godzinny. Odpowiednie oświetlenie ważne przy rozmnażaniu. Żywienie Pająk preferujący pokarm latający – ćmy, motyle, muchy. Bardzo żwawo reagujący także na szybko poruszające się insekty – świerszcze, szarańcze, pasikoniki. Ptaszniki z tego rodzaju zazwyczaj aktywnie poszukują pokarmu, rzadko polują z zasadzki. Aktywność Aktywny w nocy, głownie w czasie świtania. Rozpoznawanie płci Dojrzały samiec ubarwiony jednolicie w kolorach szarości. Smuklejszy i z wyraźnie mniejszym odwłokiem. Nie posiada haków. Dymorfizm płciowy widoczny po ostatniej wylince samca, wcześniej określenie na podstawie kolorów oraz kształtu i intensywności ornamentów obarczone jest dużym błędem. Samica tego gatunku dojrzewa zwykle po 2-3 latach, samce po około 13-15 miesiącach. Samica dojrzewa z reguły po 9-10 wylince, ale z dopuszczeniem lepiej poczekać do 11-12 wylinki. Zależy to od temperatury i częstotliwości karmienia. Samice są większe i masywniejsze. Rozmnażanie Gatunek niełatwy do rozmnożenia. Często zdarza się, ze samiec zostaje zjedzony przed kopulacja. Gdy jednak samica zaakceptuje samca mogą razem mieszkać przez wiele miesięcy. Pająki rzadko kopulują zaraz po wpuszczeniu samca. Nawet podniecona para zaczyna od swoistych podchodów, licznych podejść i ucieczek samca. Przez cały czas jest jednak słyszalne i zauważalne tupanie, tak samca jak samicy. Kopulacja zazwyczaj ma miejsce w nocy, bardzo często nad ranem. Tuż przed zrobieniem kokonu samica przestaje jeść i przystępuje do budowy szczelnej kryjówki z pajęczyny. Kokon wytwarza po około 2-3 miesiącach od kopulacji (samica może jednak długo nie składać kokonu czekając na odpowiednie warunki, nawet do 6 miesięcy) i składa do niego około 100-150 jajeczek. Rozwój w kokonie jest bardzo szybki. Po około 3 tygodniach pojawiają się larwy. W tym stadium można samicy kokon odebrać do sztucznej inkubacji. Po dalszych 2-3 tygodniach młode linieją do stadium nimfy. Są one dość duże. Młode są duże, dorastają do 1 cm i pojawiają się w kokonie po kolejnych 2 tygodniach. Ewentualnie kokon można zostawić samicy do samodzielnego wyklucia. Młode mogą długi czas przebywać razem be ryzyka kanibalizmu. Ciekawostki Można trzymać w grupach. Jako jedyny z rodzaju posiada białą opaskę na brzusznej stronie odwłoka. Uwagi: Jad może być niebezpieczny dla człowieka. Poecilotheria regalis bywa agresywna, jest bardzo szybka i doskonale skacze. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka. Opracował Szymon Mleczko na podstawie: http://www.arachnoboards.com http://poeci.info http://www.kryp.tk oraz własnych obserwacji i doświadczeń Poecilotheria regalis - Ptasznik królewski (Pocock, 1899) - poprzedni opis Na wolności występuje w Indiach. Gatunek opisany w 1899 roku przez Pocock’a. Inne nazwy to Ornithoctonus gadgili i Poecilotheria gadgili. Angielska nazwa tego gatunku to Indian Ornamental Tarantula. Dorasta do 7-8 cm ciała, z kończynami mierzy około 18 cm. Długie odnóża czynią tego pająka większym, niż jest w rzeczywistości. Samice żyją od 6 do 10 lat – zależy to od osobnika. Gatunek aktywny głównie o zmierzchu i w nocy, dzień spędza w swojej kryjówce. Pięknie ubarwiony ptasznik nadrzewny. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest szeroki różowy pas na spodniej stronie odwłoka, występujący u obu płci od mniej więcej 5-6 wylinki (i tylko u tego gatunku). Tarczka grzbietowa szara z czarnym wzorem. Odwłok również szary z jasnym ornamentem, u niektórych osobników ma lekko fioletowy połysk. Po jego bokach znajdują się czarne paseczki. Odnóża na przemian w jasne i ciemne pasy w odcieniach szarości. Po spodniej stronie dwóch par kończyn przednich występują jaskrawo żółte pasy. Młode są kolorowe od pierwszej wylinki. Samce po ostatniej wylince są mniej kolorowe i przeważnie tracą piękny ornament. Dymorfizm płciowy widoczny jest od około 5-6 wylinki – wtedy pas na odwłoku samicy staje się jaśniejszy, natomiast u samców pozostaje czarny. Optymalne wymiary terrarium dla dorosłej samicy to 25/30/40 cm (szer./dł./wys.). Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego. Na kryjówkę (jak i na dekorację) doskonale nadaje się kawałek kory. Można także posadzić rośliny lub użyć sztucznych. W terrarium można umieścić także miseczkę z wodą. Wymagana jest dobra wentylacja i tu trzeba ją dobrze wypośrodkować – za mała powoduje pleśń, za duża szybkie wysychanie podłoża. Poecilotheria regalis wymaga temperatury w granicach 25-30 stopni (nocą może być niższa – 18-20 stopni) i wilgotności na poziomie 75%. Poecilotheria regalis karmimy owadami i ich larwami – karaczanami, świerszczami, pasikonikami, larwami mącznika młynarka. Dorosłym samicom można podać mysiego noworodka. Samica tego gatunku dojrzewa zwykle po 2-3 latach, samce po około 13-15 miesiącach. Samica dojrzewa z reguły po 9-10 wylince, ale z dopuszczeniem lepiej poczekać do 11-12 wylinki. Zależy to od temperatury i częstotliwości karmienia. Samice są większe i masywniejsze. Dojrzały samiec nie ma na przedniej parze odnóży haczyków, posiada natomiast na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Przed dopuszczeniem należy oba pająki dobrze nakarmić. Samiec objawia gotowość do kopulacji bębnieniem w ścianki terrarium. Może to trwać nawet kilka dni. Samica odpowiada podobnie. Kopulacja jest szybka, ale nie zawsze samiec uchodzi z życiem. W zasadzie bardzo rzadko... Dla pewności potrzeba kilku samców do jednej samicy. Tuż przed zrobieniem kokonu samica przestaje jeść i przystępuje do budowy szczelnej kryjówki z pajęczyny. Kokon wytwarza po około 2-3 miesiącach od kopulacji i składa do niego około 100-150 jajeczek. Rozwój w kokonie jest bardzo szybki. Po około 3 tygodniach pojawiają się larwy. W tym stadium można samicy kokon odebrać do sztucznej inkubacji. Po dalszych 2-3 tygodniach młode linieją do stadium nimfy. Są one dość duże. Młode są duże, dorastają do 1 cm i pojawiają się w kokonie po kolejnych 2 tygodniach. Jad może być niebezpieczny dla człowieka. Poecilotheria regalis bywa agresywna, jest bardzo szybka i doskonale skacze. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka. Literatura: L. Klatil, Sklipkani, krasavci s chlupatyma nohama, 1998; M. Kovac, P. Pastor, Vtackare rodu Poecilotheria, AQUATERA, r. VIII, nr 3 i 4; F. Kovarik, Sklipkani, 1998; F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com www.poecilotheria.com www.tarantulas.ru www.cyriocosmus.com Własne doświadczenia. |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 03.06.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||