|
|
|
|
|
| « Nhandu chromatus.. | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Nhandu spp. » | ||||||
Nhandu coloratovillosus (Schmidt, 1998)
 Samica L9 Na wolności występuje w Brazylii. Jako gatunek opisany w 1998 roku przez Schmidt’a. Inna nazwa, do dzisiaj używana, to Brazilopelma coloratovillosum. Jeszcze do niedawna sprzedawany był jako Theraphosae sp. i Vitalius sp. Gatunek bywa mylony z Acanthoscurria geniculata, ale jest od niego dużo mniejszy, o wiele bardziej owłosiony i jednak trochę inaczej ubarwiony. Angielska nazwa tego gatunku to Brazilian Black&White Tarantula. Dorasta do 5-6 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 18 cm. Jest bardzo aktywnym pająkiem. Niektóre osobniki – szczególnie młode – zawzięcie kopią nory. Bardzo atrakcyjnie ubarwiony ptasznik. Podstawową barwą ciała jest ciemny brąz. Nasada kłów jadowych jasno beżowa, takiej samej barwy jest obramowanie ciemnej tarczki grzbietowej. Odwłok porośnięty długimi czerwonawymi włoskami. Odnóża są prawie czarne – na każdej kończynie występują po trzy białe plamy. Nogi są przy tym bardzo gęsto owłosione. Kądziołki przędne są w czarno białe paski. W miarę wzrostu Nhandu coloratovillosus staje się coraz jaśniejszy i coraz bardziej owłosiony. Dorosłe samice można określić jednym słowem – puchata. Młode są różowe z ciemną plamką na odwłoku. Około 4-5 wylinki zaczynają pojawiać się na kończynach jasne plamki. Wymaga terrarium o wymiarach 25/25/30 cm (dł./wys./szer.). Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy o warstwie 3-4 cm. Na kryjówkę doskonale nadaje się kawałek kory. Do terrarium można także włożyć małą miseczkę z wodą. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 26-28 stopni (nocą może spadać do 20-23 stopni). Wymaga wilgotności utrzymującej się na poziomie 65-75%. Gatunek bardzo żarłoczny. Je wszelkie owady i ich larwy. Dorosłym samicom można podać od czasu do czasu mysiego oseska. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na pierwszej, najdłuzszej parze odnóży krocznych haczyki. Dopuszczać do siebie należy dobrze najedzoną parę. Samica bywa agresywna w stosunku do samca. W kokonie jest od 300 do 600 młodych. Należy je jak najszybciej porozdzielać do osobnych pojemniczków, ponieważ cechuje je ogromny kanibalizm. Już od pierwszej wylinki maluchy mają wielki apetyt, a przy dobrym karmieniu dość szybko rosną. Samce dojrzewają po 2-2,5 roku, samice po 2,5-3,5 latach. Nhandu coloratovillosus jest gatunkiem dość nerwowym. Bardzo często przyjmuje postawę grożącą, a przyparty do muru próbuje ukąsić. Częstą obroną jest także wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Jad nie jest niebezpieczny dla człowieka. Autor: Awikularia Literatura: M. Toran, Nhandu coloratovillosus, Arachnolog, 5/2004; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.tarantulas.ru; www.cyriocosmus.com; Własne doświadczenia.
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
