Witaj! Zaloguj się lub Zarejestruj się jeśli nie masz konta.
Przypomnienie hasła Regulamin   FAQ   Sklep zoologiczny   Koszulki terrarystów  
trwają prace nad nową wersją....
Jaszczurki Węże Żółwie Krokodyle Pajęczaki Płazy Owady Skorupiaki Mięczaki Wije Ssaki Owadożery
   Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Idiothele spp. »
Kliknij tutaj jeśli chcesz porozmawiać z hodowcami ptaszników, skorpionów, po przeczytaniu poniższego opisu
Idiothele mira (Gallon, 2010)



Dorosła samica, fot: Anastasia z arachnoboards


Dorosły samiec, fot: Anastasia z arachnoboards


Samica L5 fot. Morph


Dorosła samica w kryjówce, fot: Jakub Skowronek "Angelo"

Gatunek sklasyfikował Gallon w 2010 roku.

Nazewnictwo:

Nazwa polska: brak

Nazwa angielska: brak


Systematyka:

Systematyka:
Domena: eukarionty (Eucaryota)
Królestwo: zwierzęta (Animalia)
Typ: stawonogi (Arthropoda)
Podtyp: szczękoczułkowce (Chelicerata)
Gromada: pajęczaki (Arachnida)
Rząd: Pająki
Podrząd: Opisthothelae
Infrarząd: Mygalomorphae
Rodzina: Theraphosidae
Podrodzina: Harpactirinae
Rodzaj: Idiothele
Gatunek: mira



Warunki hodowli:

Warunki hodowli:
Wilgotność: 75-80%
Temperatura w dzień: 28°C
Temperatura w nocy: 22°C
Terrarium: 30cm/30cm/30cm
(dł./wys./szer.)



Występowanie:

W naturze występuje w Afryce na terenie rezerwatów Ndumo i Tembe Elephant (RPA).

Biotop:

Mieszka w głębokich norkach, które kopie między kamieniami, oraz krzewami. Wejścia do gniazd są praktycznie niewidoczne, ponieważ buduje swoiste klapki, które otwierają się od wewnątrz. Klimat w rezerwatach gdzie występuje, jest prawie cały rok subtropikalny, z gorącymi latami, w których występuje częste opady deszczu, a temperatura przekracza 30°C. W Republice Południowej Afryki, zimą temperatura spada, i nocą wynosi ~5°C. Biotop Idiothele mira charakteryzują gęste lasy, oraz sawanny.

Długość życia:

Samice dożywają 12 lat, dorosłe samce giną po około roku od ostatniej wylinki.

Wygląd:

Długość ciała samic to 3 - 4 cm DC. Samce są mniejsze (2,0 - 2,5 cm DC). Ubarwienie to głównie kolor złotawy. Karapaks ciemnobrązowy z promieniście rozchodzącymi się pasami od fovea na obrzeża karapaksu. Odwłok pokryty jest licznymi ciemnymi plamkami, oraz linią przebiegającą wzdłuż niego. Wokół oczu jest czarna/ciemna "maska" . Chelicerae, trochanters, femora, patellae i tibiae jasnobrązowe/beżowe. Zewnętrzna część tarsus i metatarsus błękitna. Sternum oraz wentralne części coxae, trochanters są ciemnobrązowe, a wręcz czarne. Metatarsus, oraz tarsus odnóży przybiera kolor błękitny. Dorosłe samce posiadają haki na pierwszej parze odnóży, zaś na końcówkach nogogłaszczek narządy kopulacyjne – bulbusy.

Hodowla:

Dla dorosłej samicy, musimy zapewnić terrarium o minimalnych wymiarach 30x30x30cm. Jako podłoże najlepiej jest zastosować włókno kokosowe, z mieszanką piasku. Ważne jest odpowiednia ilość podłoża, taka aby pająk mógł kopać tunele (gniazda). Część podłoża powinna być stale wilgotna. Ponadto możemy umieścić miseczkę z wodą. W każdym terrarium, obowiązkowa jest wentylacja zapełniająca cyrkulację powietrza. Temperatura w zbiorniku powinna wynosić ~28°C, z nocnym spadkiem do ~22°C. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie ~75-80%.

Jeśli chodzi o żywienie, młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Temperament:

Pająk podobnie jak inni przedstawiciele podrodziny Harpactirinae bywa bardzo agresywny jeśli nie zapewni mu się odpowiednich warunków w terrarium (duża ilość podłoża aby mógł zbudować kryjówkę). Przy pracy z tym pająkiem należy zachować ostrożność ponieważ jest bardzo szybki.

Rozmnażanie i odchów młodych:

Brak jest szczegółowych informacji na temat rozmnażania. Biorąc jednak pod uwagę podrodzinę (Harpactirinae), nie powinno sprawić kłopotów. Samice składają kokony po ~60 dniach po kopulacji. Kokon można zostawić samicy, wówczas odbieramy go po ~25 dniach od złożenia, lub odebrać od razu po złożenie do własnej inkubacji.

Na dzień dzisiejszy nie ma informacji o rozmnożeniu tego gatunku. W rewizji można jednak znaleźć informację, że w naturze samce osiągają dorosłość w styczniu (a przynajmniej tak twierdzi Gallon). Znalazła się też informacja, że w jednym kokonie, jaki znalazł, były 32 jaja średnicy ~4mm.


Autor: www.arcanaspider.com.pl (DTM)
    na podstawie własnych doświadczeń oraz:
  • Gallon, R. C. 2010. On some Southern African Harpactirinae, with notes on the eumenophorines Pelinobius muticus Karsch, 1885 and Monocentropella Strand, 1907 (Araneae, Theraphosidae). Bull. Br. arachnol. Soc., 15 (2): 29-48
  • www.aracmania-forum.com
  • www.wikipedia.org



Współpraca | Napisz do nas | Reklama | Koszulki | Nasze bannery
Serwisy współpracujące Agama brodata | Modliszki | Straszyki | Legwan zielony | Gekon lamparci
© 2001-2012 Copyright by terrarium.com.pl