|
|
|
|
|
| « Avicularia avicularia.. | Avicularia bicegoi.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Avicularia spp. » | ||||||||||
|
AVICULARIA AZURAKLAASI (TESMOINGT 1996)
NAZEWNICTWO Angielska nazwa tego gatunku to Powder blue pinktoe tarantula. Używana jest także nazwa Avicularia azurklaasi. Do niedawna występowała w handlu jako Avicularia sp. Peru. ŚRODOWISKO NATURALNE Na wolności występuje w Peru. WYGLĄD Gatunek ten jest zbliżony wyglądem do Avicularia metallica. Osobniki dorosłe mają ciało czarne z metalicznym połyskiem, pokryte pojedynczymi, perłowymi włoskami. Kończyny są czarne z jasnoróżową końcówką stopy. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Małe pajączki są bardzo atrakcyjnie ubarwione – mają czarną tarczkę grzbietową, jasnoróżowe odnóża z czarną stopą i czerwony, czarno paskowany odwłok. W miarę wzrostu ubarwienie to zanika. Samice dorastają do około 6 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 15 cm. Samce żyją dość krótko – około pół roku po ostatniej wylince. WARUNKI HODOWLANE Wymaga terrarium 30/30/40 cm (szer./dł./wys.). Wygodnym podłożem jest torf lub substrat kokosowy. W terrarium tego ptasznika powinny znaleźć się gałęzie, na których wytworzy on pajęczynową kryjówkę. Miseczka z wodą nie jest konieczna – pająk spija płyn z liści i gałęzi. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-28 stopni (nocą 21-22 stopnie). Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie około 80-90%. Młode dość wolno rosną. Można je trzymać w skupiskach po 5-10 sztuk, pod warunkiem zapewnienia dostatecznej ilości pożywienia i odpowiedniej wielkości terrarium. KARMIENIE Młode pajączki dość niechętnie jedzą larwy owadów, natomiast bardziej odpowiada im wylęg świerszczy. Dorosłe bez problemu pożywiają się odpowiedniej wielkości świerszczami i pasikonikami. DYMORFIZM PŁCIOWY Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), nie posiadają natomiast haczyków na przedniej parze odnóży. ROZMNAŻANIE Przed dopuszczeniem należy oba ptaszniki dobrze nakarmić. Samica nie przejawia agresywności w stosunku do samca. Parę można śmiało zostawić razem na kilka tygodni. Gatunek dość rzadko rozmnażany w niewoli. GALERIA  Samica. LITERATURA Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the World, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; Własne doświadczenia.
|
||||||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
