|
|
|
|
|
| « Acanthoscurria sternalis.. | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Acanthoscurria spp. » |
|
Acanthoscurria suina (Pocock, 1903)
Synonimy: Jego angielska nazwa to Rusty brown birdeater. Systematyka:
Podkrólestwo - Eumetazoa Typ - Arthropoda Podtyp - Chelicerata Gromada - Arachnida Rząd - Araneae Podrząd - Mygalomorphae Rodzina - Theraphosidae Podrodzina - Theraphosinae Rodzaj - Acanthoscurria Gatunek - Acanthoscurria suina Jest to bardzo rzadko hodowany gatunek, jednak do naszego kraju coraz częściej napływa zza południowych granic – głównie z Czech. Jest to jednolicie brązowy ptasznik, bardzo podobny do kilku innych przedstawicieli rodzaju Acanthoscurria, m.in. Acanthoscurria antillensis. Dymorfizm płciowy jest widoczny u dojrzałych osobników. Dorosły samiec jest znacznie szczuplejszy od samicy oraz posiada długie, chude odnóża. Na jego nogogłaszczkach pojawiają się bulbusy (narządy płciowe) oraz haki na pierwszej parze odnóży, służące do przytrzymywania szczękoczułków samicy podczas kopulacji. Osiąga do 8 cm długości ciała. Samice żyją nawet do 15 lat. Samce znacznie krócej, bo około 3-4 lat. Gatunek ten występuje głównie na terenach Brazylii i Urugwaju. Zamieszkuje wilgotne lasy tropikalne. Aktywny głownie późnym wieczorem i nocą. Młode pajączki trzymamy w pojemniczkach po kliszy lub na mocz (te drugie za kilkadziesiąt groszy można dostać w każdej aptece). Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 20x30x20. Jako podłoże usypujemy 5 cm warstwę torfu lub włókna kokosowego. Warstwa ta może być cieńsza jeżeli podłoże wyłożymy mchem, doskonale utrzymującym wilgoć, a zarazem bardzo estetycznie wyglądającym. W terrarium powinna znaleźć się jakaś kryjówka dla pająka – np. skorupa z orzecha kokosowego lub położona na boku gliniana doniczka. W wielu sklepach zoologicznych można zakupić różne kryjówki o ciekawych kształtach, idealnie zgrywające się z resztą wystroju. Dobrze byłoby aby pająk miał również dostęp do małej miseczki z wodą. Wilgotność powietrza w terrarium tego pająka powinna wynosić około 75%, a temperatura powinna oscylować w granicach 26-29ºC. Pająki nie wymagają dodatkowego oświetlenia – wręcz przeciwnie, są to zwierzęta które preferują życie w ciemnościach. Oczywiście tyczy się to również gatunku Acanthoscurria suina. Możemy jednak zamontować w terrarium czerwoną żarówkę niewielkiej mocy, gdyż ptaszniki nie widzą czerwonego światła. Takie rozwiązanie pozwoli nam obserwować w nocy naszego podopiecznego bez płoszenia go, oraz pomoże utrzymać odpowiednią temperaturę. Młode pajączki karmimy larwami mącznika młynarka oraz much i małymi świerszczami. Porośnięte i dorosłe osobniki żywią się karaczanami, świerszczami, szarańczami. Od czasu do czasu możemy podać im oseska mysiego lub szczurzego. Pająki te są rozmnażane w niewoli niezwykle rzadko, dlatego, że niewiele osób posiada dorosłe osobniki tego gatunku. Trudno więc skompletować parę. Jeśli jednak uda się tego dokonać, kopulacja dobrze wykarmionych pająków powinna przebiegać bez większych komplikacji. Po około 4 miesiącach samica sporządza kokon do którego składa 400-700 jaj. Opracował: Akadiusz Guzanek – newneo Literatura: http://sea.unep-wcmc.org/ http://www.spidy.goliathus.com/ http://krazy8sinvertebrates.com/ P.Cieślak – „Pająki ptaszniki” oraz własne doświadczenia. |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 15.06.2006
Data modyfikacji: 12.02.2010
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
