|
|
|
|
|
| Chilobrachys bicolor.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Chilobrachys spp. » | ||||||
Chilobrachys andersoni (Pocock, 1895)
 Podrostek 6-7 wyl. Na wolności zamieszkuje w Mianmar, Malezję i Indie. Gatunek opisany w 1895 roku przez Pocock’a. Inne nazwy to Phlogius cervinus, Musagetes decipiens i Musagetes rufofuscus. Angielska nazwa tego gatunku to Burmese Musard tarantula. Prowadzone są badania, czy ten gatunek nie jest odmianą barwną Chilobrachys huahini. Jest to dość duży pająk, którego podstawowa barwa ciała waha się od brązu po rudy. Charakteryzuje się długimi kończynami i podłużnym odwłokiem. Końcówki stóp są ciemniejsze. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode od 1 wylinki są brązowe. Spotyka się także podrostki o intensywnie rudym ubarwieniu. Dorasta do 5-6 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami osiąga około 18-20 cm. Wymiary terrarium dla tego gatunku powinny wynosić 30/30/30 cm. Dodatkowe wyposażenie nie jest konieczne – ptasznik wytwarza bardzo duże ilości pajęczyny, którą w krótkim czasie oplata całe terrarium. Można oczywiście włożyć do terrarium korę lub kamienie, ale po niedługim czasie będą one tylko niewyraźnymi kształtami pod zwałami sieci. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 26-29°C (nocą może spadać do 20°C), a wilgotność nie powinna być zbyt wysoka i powinna mieć wartość około 60-70%. Małym pająkom podajemy larwy mącznika młynarka, wylęg świerszczy i larwy much. Starsze i dorosłe chętnie jedzą duże świerszcze, karaczany, owady łąkowe. Młode dość szybko rosną. Jeżeli przestają przyjmować pokarm oznacza to zbliżającą się wylinkę. Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Nie posiadają natomiast haczyków na przedniej parze kończyn. Różnią się ubarwieniem od samic – mają ciemniejszy głowotułów i odwłok, a stopy są czarne. Jest to pająk dysponujący dość silnym jadem. Poza tym jest bardzo szybki, a większość osobników bywa agresywna. Tym gatunkiem powinni zajmować się doświadczeni terraryści. Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.cyriocosmus.com; Własne doświadczenia.
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
