Artykuł w kategoriach: Ornithoctonus, Ptaszniki – Opisy

Ornithoctonus aureotibialis


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [5]
Loading...

Ornithoctonus aureotibialis – ptasznik

Na wolności występuje w Tajlandii i Malezji. Gatunek opisany w 1996 roku przez Von Wirth’a. W 2005 roku Schmidt i Samm zmienili nazwę tego pająka na obecnie obowiązującą. Inna nazwa to Haplopelma aureopilosa. W sprzedaży do dzisiaj występuje jako Haplopelma aureopilosum i Haplopelma sp. Aureopilosum, czasem jako Haplopelma chrysothrix.


Nazewnictwo

Nazwa angielska: Thailand Black Tarantula.

Wygląd

Samica dorasta do 5-6 cm ciała. Podstawowa barwa ptasznika to czerń. Odwłok brązowy z wyraźnym ciemnym rysunkiem. Boki odnóży są brązowo-rude. Niektóre samice są zupełnie czarne, ale młode są pięknie wybarwione. Dojrzałe samce różnią się ubarwieniem od samic – są jaśniejsze, o wiele mniejsze i nie posiadają na odwłoku wzoru. Młode są brązowo-czarne z wyraźnym ciemnym wzorem na jasnobrązowym odwłoku. Bardzo szybko rosną.

Biotop

Pająki te w naturze kopią nory i umacniają je dość dużą ilością pajęczyny.

Terrarium

Wymaga terrarium o wymiarach 25/25/30 cm (dł./szer./wys.) z kilkunastocentymetrową warstwą torfu lub substratu kokosowego. Dodatkowe kryjówki nie są konieczne – pająk wykopie sobie sieć korytarzy i umocni je pajęczyną.

Temperatura

Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-30°C (nocą może spadać do 21-22°C).

Wilgotność

Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 80%.

Dymorfizm płciowy

Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki.

Rozmnażanie

Rozmnażanie tego gatunku nie jest w pełni znane. Przed dopuszczeniem należy parę dobrze nakarmić, po czym wpuścić samca do terrarium samicy. Jeżeli jest gotowa do kopulacji, nie zaatakuje swojego partnera. Parę można zostawić razem na noc. Ptaszniki te dojrzewają dość szybko – samice około 10 wylinki bardzo chętnie kopulują.

Uwagi

Jest to agresywny i pobudliwy pająk, który dysponuje dość mocnym jadem. Niektóre osobniki przy każdym poruszeniu w obrębie ich terytorium przyjmują pozycję grożącą.


Nie nadaje się dla początkujących terrarystów.

 

Opracowanie i źródła informacji

Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001;
L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998;
H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogespinnen, cz. 2, 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5;
Rick C. West, www.birdspiders.com;
www.poecilotheria.com;
www.cyriocosmus.com;

Własne doświadczenia.

Jedno przemyślenie na temat Ornithoctonus aureotibialis

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu