|
Tapinauchenius plumipes (Pocock, 1895)
Gatunek ten został odkryty w 1895 roku przez Pococka.
Występowanie: W naturze występuje w Surinamie i Trynidadzie. Nazwa angielska: Trinidad mahogany tarantula
Wielkość: Samice Tapinauchenius plumipes dorastają maksymalnie do 5 cm długości ciała, przy czym do odbycia kopulacji zdolne są już zazwyczaj po osiągnięciu 3-3,5 cm ciała. Dorosłe samce są mniejsze, gdyż dorastają do 3 cm długości ciała, lecz rozpiętością odnóży często dorównują swoim partnerkom. Wygląd: Praktycznie przez całe swoje życie ptasznik ten jest niemal jednakowo ubarwiony – odwłok ma kolor brązowawy, karapaks ma barwę ciemnej oliwki, a odnóża są ciemnoszare i pokrywają je czerwone włoski. Samiec po ostatniej wylince staje się znacznie jaśniejszy, na I parze odnóży pojawiają się haczyki, a na nogogłaszczkach – bulbusy. Długość życia: W hodowlach samice dożywają około 10 lat, natomiast samce najczęściej żyją około 1,5 roku. Terrarium: Dla dorosłej samicy tego gatunku terrarium o wymiarach 20x20x35cm w zupełności wystarczy. Ważne jest, by w środku znalazł się np. korzeń, czy roślina – znacznie pomoże to pająkowi zbudować swoje gniazdo. Młode pajączki z powodzeniem można trzymać w pojemniku na mocz, czy w innych plastikowych pudełkach (np. po sałatkach). Temperatura i wilgotność: Temperaturę należy utrzymywać na poziomie 26-28°C w dzień i o 4°C mniej w nocy. Optymalna wilgotność dla tego gatunku wynosi około 80%. Żywienie: Tapinauchenius plumipes najchętniej poluje na karaczany oraz świerszcze – ruchliwy pokarm szybko zostaje namierzony i schwytany. Ptaszniki te można również karmić mącznikami, jednak często larwy zakopują się w podłożu, zanim pająk je dostrzeże. Poza tym może się tak zdarzyć, że pająk nie będzie zainteresowany pełzającym pokarmem. Ciekawostki: Młode cechują się bardzo szybkim tempem wzrostu – przy odpowiedniej temperaturze wylinki przechodzą co około 4 tygodnie. Często bywa tak, że roczne samice mają 3-3,5 cm ciała i są już zdolne do odbycia kopulacji. Rozmnażanie: Chcąc rozmnożyć ten gatunek należy się liczyć z tym, że skompletowanie pary do rozrodu może okazać się dość trudne. „Najtrudniejszy pierwszy krok”, więc jeśli już zdobędziemy dorosłe osobniki, a samica będzie dość dobrze nakarmiona – nie pozostaje nam nic innego, jak dopuszczanie. Pająki powinny chętnie kopulować, a w razie agresji ze strony samicy – samiec zareaguje ucieczką. Po kopulacji kokon może zostać złożony już po miesiącu. Jeśli opieka samicy nad kokonem przebiegnie pomyślnie, to po trzech tygodniach powinny znaleźć się w nim nimfy II, które po kolejnych dwóch tygodniach przejdą swoją pierwszą wylinkę. Ilość młodych w kokonie wynosi zazwyczaj 80-100 sztuk. Uwagi: Tapinauchenius plumipes to bardzo szybki i skoczny pająk, rzadko przejawiający agresję. Czując zagrożenie niemal zawsze ucieka do gniazda. Jad tego gatunku należy do słabych. Opracował Tomasz Frank 'tomm3k' na podstawie własnych doświadczeń. |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 10.07.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||