|
|
|
|
|
|
Scolopendra dalmatica (Koch, 1847)
Scolopendra dalmatica to niewielki, przepięknie ubarwiony europejski gatunek zamieszkujący tereny historycznej krainy - Dalmacji, czyli rejonów Chorwacji, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Bośni i Hercegowiny oraz Grecji. Dorosłe osobniki mogą mierzyć do 8cm długości. Ciało w tonacji ciemnooliwkowej przechodzącej w stalowoszarą. Odnóża oraz anteny w kolorze niebieskim. Anteny zbudowane z 16 do 21 członów, z czego pierwsze 6 jest połyskujących. Warunki Biotop w którym występuje to typowy krajobraz basenu Morza Śródziemnego; lasy oraz zarośla krzewiaste - makia. Preferuje gorące, suche stanowiska, przed słońcem chroni się pod kamieniami i w szczelinach. Temperatura i wilgotność Temperatura w dzień 22-28°C, w nocy 12-18°C. Wilgotność powietrza 50-80%. Żywienie Dorosłe osobniki karmimy świerszczami, karaczanami, młode natomiast małymi świerszczami, larwami mącznika młynarka, pinkami, itp. Pokarm niezjedzony usuwamy na następny dzień. Przy grymaszącym osobniku możemy uprzednio zabity pokarm zostawić na małej miseczkę (np. nakrętce po wodzie mineralnej), rano go usuwamy, jak i wszystkie niezjedzone resztki. Zapobiegnie to wdarciu się pleśni, która jest niebezpieczna dla skolopendr. Od czasu do czasu, w ramach eksperymentu możemy podawać pokarm roślinny, oraz przetworzony. Spotkałem się z przypadkami karmienia surową piersią z kurczaka, a nawet i salami (sic!). Osobiście karmiłem niektóre osobniki serkiem pleśniowym typu Brie. Aktywność Gatunek jak wszystkie skolopendry aktywny głównie wieczorami oraz w nocy. Terrarium Minimalne wymiary dla dorosłego osobnika to 20x10 w podstawie, oraz wysokość większa niż długość osobnika. Gruba warstwa podłoża, najlepiej torfu lub włókna kokosowego zmieszanego z piaskiem i wermikulitem. Obowiązkowym elementem wystroju jest miseczka na wodę oraz kryjówka (kawałek kory, kamień, itp). Dodatkowo możemy dodać roślinki lub inne elementy wystroju wedle uznania. Jeżeli terrarium (bądź pojemnik) jest ciągle zaparowane i szybko pojawia się pleśń, najprawdopodobniej mamy za słaba wentylację. W przypadku plastikowego pojemnika, zwiększenie ilości dziurek powinno poprawić sytuację. Dymorfizm płciowy U S. dalmatica, jako jednego z niewielu gatunków opisany został zewnętrzny dymorfizm płciowy. Tarsus ostatniej pary kończyn posiada owłosienie jedynie u samców. Rozmnażanie W Polsce brak doniesień, wśród hodowców zagranicznych udane. Opracowanie Opracował: Grzegorz Pełka (2007) na podstawie własnych doświadczeń i literatury: Dr. Graf Attems. 1930. Das Tierreich - Scolopendromorpha; J.G.E. Lewis. 1981. The biology of centipedes, Cambridge University Press; Oraz stron: http://www.scolopendra.eu http://atshq.org http://scolopendra.be Zdjęcia Zdjęcia dzięki uprzejmości: Steven Lenaerts (www.scolopendra.be). |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Aneks UE: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 29.09.2006
Data modyfikacji: 26.02.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA 
|
|||||||||||||||||||
)
