|
|
|
|
|
| Pamphobeteus ferox.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Pamphobeteus spp » | ||||||
|
Pamphobeteus antinous (Pocock, 1903)
Na wolności występuje w Boliwii i Peru. Opisał go Pocock w 1903 roku. Angielska nazwa tego pająka to Bolivian Blueleg Tarantula. Jest to jeden z największych ptaszników, dorasta do 9-11 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami mierzy nawet do 22-25 cm. Potrzebuje nieco większego terrarium - dobrze by było, aby miało rozmiary 50-60/40/30 cm (dł./szer./wys.). Podłożem do pojemnika może być torf kwaśny lub substrat kokosowy. Należy uważać, aby nie przemoczyć terrarium. Najlepiej jest zostawić jeden suchy kąt dla pająka i umieścić miseczkę z wodą. Kryjówkę radzę zrobić dość przestronną - tu pozostawiam szerokie pole do popisu przyszłym hodowcom. Niektóre osobniki kopią nory, trzeba im wtedy zapewnić większą warstwę podłoża. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 23-26 stopni. Nocą może spadać do 20 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 75-85%. Młode osobniki są ciemne, starsze mają czarne ciało z czerwonymi włoskami na odwłoku. Bardzo szybko rosną. Młode karmimy larwami mącznika młynarka, małymi owadami łąkowymi oraz małymi karaczanami. Dojrzałym ptasznikom można podawać od czasu do czasu myszy. Dorosłe osobniki mają brązowawą barwę. Nie ma różnic w ubarwieniu samca i samicy do około 8-9 wylinki. Później samce zaczynają się wybarwiać na fioletowo, a samice pozostają czarne. Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na pierwszej parze odnóży krocznych haczyki. Poza tym są smuklejsze niż samice i ładniej ubarwione. Samiec Pamphobeteus antinous osiąga dojrzałość płciową w wieku 2-2,5 lat, samica dojrzewa po 3-4 latach. Zależy to od warunków hodowli. Im wyższa temperatura, tym szybszy rozwój. Zdarza się, że młode pajączki padają. Myślę, że spowodowane to jest złymi warunkami hodowli. Gatunek ten potrzebuje dobrej wentylacji a przy tym wysokiej wilgotności. Powoduje to, że często są narażone na pleśń. Proponowałabym więc częste sprzątanie pozostawionych resztek pokarmu oraz usuwanie jak najmniejszych oznak pleśni. Czasami padają jednak bez widocznej przyczyny. Przy niskiej wilgotności również padają lub mają zdeformowane kończyny po wylince. O rozmnażaniu tego gatunku jak na razie niewiele wiadomo. Pająki te nie są skore do ataku, a raczej uciekają wyczesując włoski. Jad tego gatunku nie jest niebezpieczny dla człowieka, jednak wielkość zębów jadowych napawa respektem. Sama ranka może zostać zainfekowana i w rezultacie dłużej się goić. Oprócz tego Pamphobeteus antinous wyczesuje włoski parzące z odwłoka. Literatura: L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; F. Kovarik, Sklipkani, 1998; F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.tarantulas.ru; www.cyriocosmus.com; własne doświadczenia;
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
