|
|
|
|
|
| « Lasiodora ssp... | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Lasiodora spp. » | ||||||||
Lasiodora striatipes (Ausserer, 1871)
 Dorosły samiec  Dorosła samica Na wolności występuje w Brazylii, w regionie Estado da Bahia. Gatunek opisany w 1871 roku przez Ausserer’a. Inna nazwa to Eurypelma striatipes. Angielskie nazwy tego ptasznika to Brazilian Brown Tarantula oraz Bahia Darkgrey Tarantula. Dorasta do 8-9 cm ciała, wyrośnięte samice mierzą nawet do 25 cm z rozpostartymi odnóżami. Samce są również imponująco duże – mało ustępują w wielkości samicom. Gatunek zaliczany do największych ptaszników świata. Samice żyją 15-20 lat. Barwą podstawową jest ciemny brąz. Tarczka grzbietowa jaśniejsza, otoczona wąskim, jasnym obrzeżem. Odwłok prawie czarny z długimi jasnymi włoskami. Odnóża są podobnej barwy, z jaśniejszymi paseczkami. Młode do 6 wylinki są różowe z ciemną plamką na odwłoku. Wymaga terrarium o wymiarach 40/30/30 cm (dł./szer./wys.). Jako podłoże można zastosować substrat kokosowy lub torf. Kryjówkę można zrobić z dużego kawałka kory lub korzenia. Do terrarium pająka można włożyć miseczkę z wodą. W charakterze ozdoby dobrze sprawdzają się kamienie i sztuczne rośliny. Optymalna temperatura dla Lasiodora striatipes to 24-28°C (nocą może spadać do 20°C). Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie około 85%. Lasiodora striatipes to gatunek bardzo żarłoczny. Młode jedzą praktycznie wszystkie owady i ich larwy. Starszym osobnikom podajemy karaczany, świerszcze i duże owady łąkowe, a dorosłym samicom można urozmaicić jadłospis podając raz na jakiś czas średniej wielkości mysz. Dojrzały samiec ma na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki, a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne, tzw. bulbusy. Niektóre samice są bardzo agresywne w stosunku do swoich partnerów. Czasami nie pomaga wielokrotne karmienie przed dopuszczaniem. Rozmnaża się w niewoli, ale dość rzadko. Wyczesuje włoski parzące z odwłoka. Jad nie jest niebezpieczny dla człowieka, ale ze względu na długie kły jadowe rany po ukąszeniu są dość duże i bolesne. Większość osobników jest agresywna. Pająk ten nadaje się dla ludzi, którzy mają już pewne doświadczenie w trzymaniu tych zwierząt. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; H. J. Peters, Tarantulas of the wold, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; www.tarantulas-spider.com; www.exotic-animals.org; Własne doświadczenia.
|
||||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
