|
|
|
|
|
| « Lasiodora parahybana - pt.. | Lasiodora spinipes.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Lasiodora spp. » |
|
Lasiodora pleoplectra (Mello-Leitao, 1921)
Gatunek sklasyfikowany w 1921 roku przez Mello-Leitao, na podstawie samicy. Na wolności występuje w Brazylii, w rejonie San Paulo. Angielska nazwa tego ptasznika to Paulo Violet And Pink Bird Eater. Należy do większych ptaszników. Mierzy do 7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami dorasta do ok. 20-25 cm. Pokrojem ciała i ubarwieniem przypomina inne ptaszniki z rodzaju Lasiodora. Ciało jest ciemno brązowe. Odwłok porastają gęste i długie, jasno brązowe włoski. Podobne włoski znajdują się na kończynach. Optymalne wymiary terrarium dla dorosłej samicy to 25/20/25 cm (szer./wys./dł.). Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę nadaje się spory kawałek kory lub duży korzeń. Wymaga temperatury w granicach 28-33 stopni w dzień (z nocnymi spadkami do 18-20 stopni) i wilgotności utrzymującej się na poziomie 60-80%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Małe pajączki chętnie jedzą larwy much i mącznika młynarka. Starszym i dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę. Wyrośniętym samicom można od czasu do czasu podać mysz. Najczęstszą formą obrony tego ptasznika jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Nie występuje w hodowlach europejskich. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; www.tarantulaspiders.com; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 14.06.2006
Data modyfikacji: 19.08.2006
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
