Gatunek sklasyfikowany w 1921 roku przez Mello-Leitao, na podstawie samicy. Na wolności występuje w Brazylii, w rejonie Bahia, w lasach tropikalnych. Angielska nazwa tego ptasznika to Bahia Dusky Black Bird Eater.
Dorasta do 5-6 cm ciała.
Podstawowym ubarwieniem tego ptasznika jest ciemny brąz. Odwłok porośnięty jest dłuższymi, jasnymi włoskami. Podobne włoski porastają odnóża. Na kończynach widoczne są jaśniejsze, podwójne paseczki. Młode są jasno szare, z ciemną plamką na odwłoku. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców.
Jako podłoża można użyć substratu kokosowego lub torfu. Na kryjówkę nadaje się duży kawałek kory lub korzeń. Wymaga temperatury w granicach 28-33 stopni w dzień, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%.
Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki.
Małe pajączki chętnie jedzą larwy much i mącznika młynarka. Starszym i dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę. Wyrośniętym samicom można od czasu do czasu podać mysz.
Bardzo rzadki w hodowli.
Nie występuje w hodowlach europejskich.
Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;
www.tarantulaspiders.com;