|
|
|
|
|
| Ephebopus murinus.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Ephebopus spp. » | ||||||||
Ephebopus cyanognathus (Marschall, West, 2000)  Ephebopus cyanognathus  Podrostek Na wolności występuje w lasach tropikalnych Gujany Francuskiej. Jako gatunek opisany w 2000 roku przez West’a i Marschall’a. Angielska nazwa tego ptasznika to Blue Fang Skeleton Spider. Dorasta do 4,5–5,5 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 12–14 cm. Młode osobniki są bardzo kolorowe: tarczka grzbietowa jest czarna z zielonkawym połyskiem, odwłok opalizuje na zielono, kądziołki przędne są różowe. Nasada kłów jadowych metalicznie niebieska. Odnóża są różowe z rzadkimi żółtawymi włoskami, ich ostatnie dwa segmenty czarne z fioletowym połyskiem. Na każdej stopie żółta plamka. Spodnia strona stóp opalizująco zielona. Podrostki i osobniki dorosłe są brązowo fioletowe, z ciemnoniebieską, metalicznie połyskującą nasadą kłów jadowych. Tarczka jest grzbietowa zielonkawa. Dorosłe samce nie mają niebieskiej nasady kłów jadowych, a ich odwłok jest brązowy. Wymaga terrarium o wymiarach 30/30/35 cm (dł./szer./wys.). Jako podłoże stosujemy substrat kokosowy lub torf o grubości warstwy 5-8 cm. Do terrarium należy włożyć konary – pająk użyje ich jako podstawy do zbudowania kryjówki z mieszanki sieci z podłożem. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-27 stopni, a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70%. Małe pająki niechętnie jedzą larwy mącznika młynarka; lepszym pokarmem są dla nich odpowiedniej wielkości świerszcze i muchy. Dorosłym osobnikom podajemy świerszcze i owady łąkowe. Przed linieniem ptaszniki przestają przyjmować pokarm. Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Samce dojrzewają po około 1,5-2 latach, samice po 2-2,5 roku. Rozmnażanie tego gatunku nie zostało do końca poznane.  samica z kokonem Ephebopus cyanognathus nie posiada jadu niebezpiecznego dla człowieka. Jest za to bardzo szybki i bardzo skoczny. Potrafi wykorzystać najmniejszą nawet szparę, aby uciec. Nadaje się dla osób, które mają doświadczenie w trzymaniu ptaszników nadrzewnych. Prowadzi zdecydowanie nocny tryb życia – w dzień praktycznie nie ma możliwości, aby go obserwować. Autor: Awikularia Literatura: N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.cyriocosmus.com; www.tarantulas.ru; Własne doświadczenia.
|
||||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
