|
|
|
|
|
| « Chilobrachys bicolor.. | Chilobrachys dyscolus.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Chilobrachys spp. » |
|
Chilobrachys brevipes, (Thorell, 1897)
Gatunek sklasyfikowany w 1897 roku przez Thorell’a, na podstawie samicy. Na wolności zamieszkuje Mianmar. Inna nazwa to Musagetes brevipes. Angielska nazwa tego ptasznika to Tharrawaddy olive-yellow tarantula. Samice i samce ubarwione są podobnie – ich ciało jest ciemno brązowe. Charakterystyczny jest podłużny odwłok i długie kądziołki przędne. Młode są brązowe. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Ptasznik ten wytwarza bardzo dużo sieci. Jeżeli włoży się do jego terrarium kawałek kory lub korzeń, powstaną tam piękne pajęczynowe korytarze. Wymaga temperatury w granicach 28-33 stopnie (nocą może spadać do 18-20 stopni) i wilgotności utrzymującej się na poziomie 70-90%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), nie posiada natomiast haczyków na przedniej parze odnóży. Dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, karaczany, pasikoniki i szarańczę. Młode karmimy małymi owadami i ich larwami (np. much czy mącznika młynarka). Jest to gatunek bardzo żarłoczny, nie sprawiający problemów swojemu właścicielowi. Jest to szybki ptasznik, niekiedy agresywny. Jego jad może być potencjalnie niebezpieczny dla zdrowia człowieka. Gatunkiem tym powinni zajmować się ludzie, którzy mają już pewne doświadczenie w trzymaniu ptaszników. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 18.08.2006
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
