|
|
|
|
|
| « Ceratogyrus meridionalis.. | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Ceratogyrus spp. » |
Ceratogyrus sanderi (Strand, 1906)
)
Fot. 1. Ceratogyrus sanderi - samica 3cm DC )
Fot. 2. Ceratogyrus sanderi - samica 3cm DC )
Fot. 3. Ceratogyrus sanderi - samica 3cm DC )
Fot. 4. Podrostek L7 )
Fot. 5. Podrostek L7 )
Fot. 6. Podrostek L7 )
Fot. 7. Podrostek L7 Na wolności występuje w Namibii i Zimbabwe na suchych, trawiastych terenach. W naturze kopie dość głębokie nory. Gatunek opisany w 1906 roku przez Strand’a.  Nazwa angielska: Sandy horned baboon, Namibia horned baboon.
Samice dorastają do 5 cm ciała (z rozpostartymi odnóżami około 12 cm), samce są sporo mniejsze. Należy do tzw. rogatych ptaszników – na tarczce grzbietowej występuje wydłużający się w miarę wzrostu pająka wyrostek. Ten tzw. róg najprawdopodobniej służy do magazynowania zapasów pokarmowych, które są wykorzystywane podczas suszy. Ceratogyrus sanderi ma ten róg rozwinięty najsłabiej z całego rodzaju Ceratogyrus. Do umacniania swoich kryjówek wytwarza niewielkie ilości sieci. Lubi kopać w podłożu. Młode cechuje dość duży przyrost podczas wylinki. Podstawową barwą pająka jest żółtawy brąz. Na całym ciele zwierzęcia występują nieregularne, rozmazane czarne plamy. Róg na tarczce grzbietowej jest ciemny. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode pająki mają ubarwienie podobne do dorosłych osobników. Wymaga terrarium o wymiarach 30/30/30 cm. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy z niewielką domieszką żwiru. Jako kryjówkę można włożyć do terrarium kawałek kory. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-30°C, a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie około 60-70%. Młodym pająkom podajemy larwy mącznika młynarka i larwy much (tzw. białe robaki), starszym i dorosłym odpowiedniej wielkości świerszcze, karaczany, szarańczę, owady łąkowe. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Poza tym jest mniejszy niż samica. Przed łączeniem należy parę dobrze nakarmić – samica może bowiem być agresywna w stosunku do samca, aczkolwiek zdarza się to niezwykle rzadko (najczęściej w przypadku, kiedy samica jest zbyt młoda). Przed kopulacją należy wpuścić samca do terrarium samicy na kilka dni. W kokonie może się znajdować od 80 do 250 jaj. Jest to ptasznik posiadający dość mocny jad. Należy do pobudliwych i większość osobników jest agresywna. Nadaje się dla doświadczonych terrarystów. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; H. J. Peters, Afrika’s Vogelspinnen, 1998; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.cyriocosmus.com; Własne doświadczenia.  Samica |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 01.04.2012
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
