|
|
|
|
|
| « Ceratogyrus brachycephalu.. | Ceratogyrus marshalli.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Ceratogyrus spp. » |
Ceratogyrus darlingi (Pocock, 1897)
)
Ceratogyrus darlingi - samica 4cm DC )
Ceratogyrus darlingi - samica 5cm DC )
Ceratogyrus darlingi - dorosły samiec )
Samica )
Samiec )
Samiec )
)
)
Dopuszczanie )
L5/6 Fot. 'Morph'  Nazwa angielska: Rear Horned Baboon, African Horned Tarantula
Synonimy: Ceratogyrus bechuanicus, Ceratogyrus schultzei Występowanie: Zimbabwe, Mozambik, Zambia, RPA, Namibia Biotop: W naturze zamieszkują tereny stosunkowo suche, często swoje obszerne gniazda-kryjówki tworzą z pajęczyny u podnóży drzew lub pomiędzy trawami. Wygląd i wielkość: Samica dorasta do około 6cm (tj. długość głowotułowia + odwłoka), samce do 4-5cm (ale nie ma zasady może nam sie trafić mniejszy albo większy. W ubarwieniu dominuje kolor szary taki też jest odwłok, pokrywają go czarne oraz brązowe cętki. Karapaks na środku posiada bardzo charakterystyczny dla tego gatunku wyrostek tzw. Róg który pochylony jest w kierunku odwłoka.od którego promieniście odchodzą na przemian czarne i szare pasma. Odnóża masywne. Uda czarne lub ciemnoszare, dalsze człony odnózy jaśniejsze. Jak u innych Ceratogyrus występuje wokół oczu charakterystyczne czarne znamię w kształcie litery "U". Samce zwykle smuklejsze, posiadają ciemniejsze ubarwienie od samic. Na przednich odnóżach występują haczyki służące przytrzymywaniu samicy podczas kopulacji oraz bulbusy na nogogłaszczkach. Ciekawostki: Gatunek opisany w 1897 roku przez Pocock’a Temperament: Gatunek bardzo agresywny, zdenerwowany przeważnie atakuje. Dysponuje dużą siłą jadu. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka, co jest istotną informacją dla alergików Długość życia: Dorosłe samice żyją w optymalnych warunkach około 15 lat. Samce maksymalnie 1,5-2 lat po ostatniej wylince. Warunki hodowli: Młode pająki oraz podrostki można trzymać w różnego typu pojemnikach plastikowych czy też szklanych. Dla dorosłych osobników będzie odpowiednie terrarium o wymiarach 30/30/20 cm. Jako podłoza używamy np. włókna kokosowego, torfu lub ziemi ogrodowej, można je również wymieszać z piaskiem. Wszelkiego rodzaju korzenie, liany itp., które włożymy do terrarium dla ozdoby posłużą jedynie jako rusztowanie dla wyjątkowo gęstej sieci pajęczyny, którą pająki te wytwarzają. Wilgotność: utrzymujemy na poziomie 50-60%. Temperatura: 27-29°C ze spadkiem do 24°C w nocy. Żywienie: Dorosłe karmimy świerszczami, szarańczami karaczanami itp. Młode larwami much, wylęgiem świerszczy, karaczanów (oczywiście odpowiednio dobranymi do wielkości pająka) itp. Gatunek żarłoczny, rzadko urządzający głodówki. Rozmnażanie i odchów młodych: Rozmnażanie bardzo ławe. Dorosłe samice bardzo chętnie kopulują i rzadko starają się zabić samca. Po udanej kopulacji i upływie około 1-2 miesięcy samice składają jaja w kokonie który wbudowywują w ściany kryjówki. Po upływie około 4 tyg w kokonie pojawiają się Nimfy I po kolejnych 10-15 dniach Nimfy II, polującymi pająkami stają się po kolejnym linieniu ( około 3 tyg). Samica po ponownym odkarmieniu dosyć często potrafi złożyć kolejny „zdrowy” kokon. Wojtek Pałasz 'Charliie', na podstawie własnych doświadczeń, informacji otrzymanych od bezpośrednich obserwatorów w środowisku naturalnym oraz: N. I. Platnick, The World Spider Catalog;
|
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 01.04.2012
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
