Avicularia violacea (Mello-Leitao, 1930)
Gatunek sklasyfikowany w 1930 roku przez Mello-Leitao, na podstawie młodego osobnika. Samica została opisana w tym samym roku, przez tego samego badacza. Na wolności występuje w Brazylii, w lasach deszczowych. Inna nazwa to Ephebopus violaceus.
Dorasta do 6 cm ciała.
Tarczka grzbietowa jest brązowa ze złotym połyskiem. Odwłok podłużny, czarny, porośnięty czerwonawymi włoskami. Uda niebieskawe, reszta odnóży brązowa. Na odnóżach występują białawe paseczki.
Osobnik dorosły wymaga wysokiego, przewiewnego i wilgotnego terrarium o wymiarach 30/30/20 cm (dł./wys./szer.). Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Konieczne są gałęzie – pająk użyje ich do budowy kryjówki z sieci. Wymaga wyższej wilgotności, utrzymującej się na poziomie ok. 85%. Temperatura powinna utrzymywać się na poziomie 25-27 stopni.
Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), nie posiada natomiast haczyków na przedniej parze kończyn krocznych.
Młode pajączki niechętnie jedzą larwy mącznika młynarka i much, natomiast przepadają za owadami latającymi i skaczącymi. Bardzo lubią muchy i małe świerszcze. Starsze i dorosłe osobniki bez problemu jedzą świerszcze i młodą szarańczę.
Nie jest agresywny. Jest za to szybki i potrafi doskonale skakać. Młode pajączki są wrażliwe na częste wahania temperatury i wilgotności.
Autor: Awikularia
Literatura:
E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;
P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993;
|
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 02.06.2006
Data modyfikacji: 15.08.2006
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA
|