Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [11]
Loading...

Tapinauchenius violaceus



Przeczytaj również Ptaszniki – najczęściej zadawane pytania oraz zobacz powiązane artykuły

Tapinauchenius violaceus – ptasznik

Nazewnictwo

Nazwa polska: –

Nazwa angielska: Purple Tree Spider

Stara nazwa tego gatunku to Avicularia violacea (Lucas, Silva & Bertani, 1992), Ephebopus violaceus (Mello-Leitão, 1930), Tapinauchenius. Gatunek tego ptasznika nie posiada polskiej nazwy.

Systematyka

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Systematyka ptaszników.
Domena:eukarionty (Eucaryota)
Królestwo:zwierzęta (Animalia)
Typ:stawonogi (Arthropoda)
Podtyp:szczękoczułkowce (Chelicerata)
Gromada:pajęczaki (Arachnida)
Rząd:Pająki (Araneae)
Podrząd:Opisthothelae
Infrarząd:Mygalomorphae
Rodzina:Theraphosidae

Został on odkryty w 1930 roku przez Mello-Leitão.

Wygląd

Tapinauchenius violaceus nie należy do dużych ptaszników, osiąga zaledwie 4-5 cm ciała przy rozstawie odnóży 10 cm. Młode pająki po pierwszej wylince mierzą około 7 mm rozstawu odnóży. Cechuje go jednolite ubarwienie. Odnóża i karapaks są w kolorze ciemnego fioletu, karapaks ma lekko zielone zabarwienie. Włosy porastające odnóża są rudawego koloru. Pająki wybarwiają się po 6-7 wylince.

Występowanie

Miejsce występowania tego ptasznika w naturze to lasy tropikalne Gujany Francuskiej i Brazylii.

Biotop

Lasy deszczowe.

Długość życia

Długość życia tego gatunku to około 10 lat w przypadku samic i 1,5 roku w przypadku samców. Samce dożywają zaledwie kilka miesięcy po osiągnięciu dojrzałości płciowej. Samice dojrzewają płciowo bardzo szybko – już w wieku 10-12 miesięcy przy 3 cm ciała.

Aktywność

Ten nagłowek wymaga uzupełnienia pomóż nam go zaaktualizować, z góry dziękujemy!

Zachowanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Zachowanie ptaszników.

Osobniki tego gatunku są aktywne, często opuszczają gniazdo i wędrują po zbiorniku. Ptaszniki te, nie są agresywne, ich najczęstszą formą obrony jest ucieczka. Należy zachować szczególną ostrożność podczas otwierania zbiornika oraz przekładania pająka, gdyż są to bardzo szybkie i skoczne ptaszniki. Ucieczki można zminimalizować poprzez nie wypłaszanie ptasznika z gniazda i nie drażnienie go. Obsługę można wykonywać na płaskiej powierzchni – np. stół, gdzie podczas wyjścia pająka poza pojemnik bez problemów zagonimy go z powrotem.

Jadowitość

Jad tego gatunku nie jest uważany za silny, nie zagraża życiu zdrowego człowieka.

Terrarium

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Terrarium dla ptaszników.

Zbiornik dla dorosłej samicy powinien mieć wymiary 20x20x35 cm. Powinien zawierać dekorację w postacie żywych lub plastikowych roślin, gałęzi, konarów dzięki którym pająk będzie mógł zbudować gniazdo. Jako podłoże należy zastosować włókno kokosowe lub torf i utrzymywać je stale wilgotne. Nie jest wymagana miseczka z wodą, wystarczy regularne nawilżanie zbiornika poprzez spryskiwanie podłoża wodą.

Temperatura

Ptasznikom tego gatunku należy zapewnić temperaturę powyżej 20-21°C. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-27°C ze spadkami do 22°C w nocy.

Wilgotność

Wilgotność należy utrzymywać na poziomie 80%.

Żywienie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Żywienie ptaszników.

Ptaszniki te chętnie polują na owady o porównywalnych rozmiarach do ich własnego ciała. Dla młodych ptaszników idealnie nada się wylęg świerszcza i muszki owocówki. W czasie wzrostu pająka można podawać muchy, pinki, mączniki, świerszcze, nie zbyt duże karaczany.

Dymorfizm płciowy

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Dymorfizm płciowy u ptaszników.

Występują znaczne różnice w ubarwieniu samca i samicy. Samica jest fioletowo lub granatowo ubarwiona, często z mocnym połyskiem, samiec bardziej stonowany jasnobrązowy lub beżowy.

Rozmnażanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Rozmnażanie ptaszników.

Stosunkowo proste. Osobniki tego gatunku zazwyczaj chętnie kopulują. Samica składa kokon po 2-5 miesiącach od kopulacji, z którego po kolejnych dwóch miesiącach wychodzi ok. 100-200 młodych. W przypadku bardzo młodych samic często pierwszy kokon jest bezpłodny, dlatego warto go zostawić i poczekać aż samica go skonsumuje.

Młode tego gatunku cechują się bardzo szybkim wzrostem.

 

Raporty rozmnożeniowe

  1. Tapinauchenius violaceus – raport rozmnożeniowy

 

Opracowanie i źródła informacji
Opracował Mateusz Krzeszewski na podstawie własnych doświadczeń.

Powiązane tematy

Jedno przemyślenie na temat Tapinauchenius violaceus

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu