|
|
|
|
|
| « Avicularia hirschii.. | Avicularia juruensis.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Avicularia spp. » |
|
Avicularia huriana (Tesmoingt, 1996)
Na wolności występuje w Ekwadorze. Gatunek sklasyfikowany w 1996 roku przez Tesmoingt’a. Do ostatnich lat gatunek był dostępny pod nazwą Avicularia sp. Peru (lub Ekwador).
 Angielska nazwa tego ptasznika to Ecuadorian wooly tarantula.
Dorasta do 6-7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 17-19 cm. Podstawowym ubarwieniem osobnika dorosłego jest grafit. Gatunek ten posiada charakterystyczne, bardzo długie i owłosione kończyny z szczeciniastymi włosami biało zakończonymi. Odwłok jest ciemniejszy po bokach z czerwonymi włoskami także biało zakończonymi, końcówki stóp różowe. Brak obręczy pomarańczowych na stawach, które są charakterystyczne dla bicegoi. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode są natomiast ubarwione całkowicie inaczej. Są bardzo kolorowe – odwłok jest czerwony z kilkoma czarnymi kreseczkami, odnóża jasne, tarczka grzbietowa ciemna, stopy czarne. Około 5 wylinki kolor odnóży zmienia się na beżowy. Terrarium powinno być wyższe i mieć wymiary 30x30x40 cm (dł.x szer. x wys.). Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Powinny znajdować się w nim konary i gałęzie, na których pająk zbuduje sobie pajęczynową kryjówkę. Można także posadzić żywą roślinę, np. bluszcz. Wymaga temperatury 25-29°C (nocą może spadać do 21-22°C) i wilgotności w granicach 70-80%. Młodym ptasznikom podajemy larwy owadów: much, mącznika młynarka, muszki owocowe. Starszym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę. Z moich obserwacji wynika, że młode Avicularia huriana niechętnie przyjmują larwy mącznika młynarka, za to doskonale radzą sobie z odpowiedniej wielkości świerszczami i owadami latającymi.  Młody samiec Ptasznik wrażliwy na pleśń i zbyt niską wilgotność. Nie posiada jadu niebezpiecznego dla człowieka i nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka, ale ze względu na szybkość, skoczność i dość dużą śmiertelność młodych polecam go ludziom, którzy mają już pewne doświadczenie z ptasznikami. Autor: Awikularia Korekta: Angelo Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 02.06.2006
Data modyfikacji: 06.05.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||||||||||
)
)
)
)
