Gatunek sklasyfikowany w 1937 roku przez Chamberlin’a. Na wolności występuje we wschodniej części Meksyku. W naturze temperatury sięgają tam 42 stopni w dzień i 20 stopni w nocy. W zimie bywają tam mrozy dochodzące do –6-7 stopni. Inna nazwa to Eurypelma geotoma. Angielska nazwa tego ptasznika to El Milagro Chestnut Tarantula.
Samce dorastają do 3,5 cm ciała.
Podstawowym ubarwieniem tego pająka jest czerń. Tarczka grzbietowa jest nieco jaśniejsza od strony odwłoka.
W terrarium powinna znaleźć się kilkucentymetrowa warstwa podłoża – torfu lub substratu kokosowego. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory. Wymaga temperatury w granicach 29-33 stopnie, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%.
Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki.
Dorosłe osobniki chętnie jedzą świerszcze, mniejsze karaczany i małą szarańczę. Osobnikom młodym i podrostkom podajemy mniejsze owady i ich larwy – much lub mącznika młynarka.
Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;