|
|
|
|
|
| « Aphonopelma aberrans.. | Aphonopelma baergi.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Aphonopelma spp. » |
Aphonopelma anax (Chamberlin, 1948)
 Młoda samica Na wolności występuje na półpustyniach w USA (Teksas). Gatunek opisany w 1940 r. przez Chamberlin’a. Angielska nazwa tego ptasznika to Texas Tan tarantula. Spotkałam się też z nazwą Kingsville Bronz Brown Texas tarantula. Starsza, nieużywana już nazwa tego gatunku to Dugesiella anax. Zamieszkuje głębokie nory, nierzadko w pobliżu ludzkich siedzib. Dorasta do 5-6 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 13-16 cm. Samice nierzadko żyją ponad 20 lat. Samce są mniejsze i smuklejsze. Gatunek ten występuje w kilku odmianach barwnych. Pierwsza - podobna z wyglądu do Brachypelma vagans – podstawowa barwa to czerń, na odwłoku długie, czerwone włoski, tarczka grzbietowa szarawa. Druga - jasnobrązowa tarczka grzbietowa, czarne odnóża, odwłok porośnięty średniej długości czerwonymi włoskami. Trzecia – pająk jest jasnobrązowy. Młode są szare z ciemną plamką na odwłoku. Wymaga terrarium o wymiarach 20/30/20 cm (wys./szer./dł.). Dobrym podłożem jest torf lub substrat kokosowy wymieszany z odrobiną żwiru. Jako wystrój można włożyć kilka płaskich kamieni i korę jako kryjówkę. W terrarium można posadzić roślinkę z rodzaju Scindapsus. Niektóre osobniki kopią w podłożu. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-28°C(nocą pożądane są spadki do 20-22°C), a wilgotność powinna oscylować wokół 70%. Młode pająki karmimy larwami much, małymi świerszczami i larwami mącznika młynarka. Starszym podajemy duże owady łąkowe, świerszcze, karaczany i od czasu do czasu szarańczę. Dojrzały samiec ma na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki, a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). O rozmnażaniu tego gatunku niewiele wiadomo. Jest dość łagodnym gatunkiem ptasznika, ale zdarzają się także osobniki agresywne. Jego najczęstszą obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; Własne doświadczenia |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 07.01.2007
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
