Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [4]
Loading...

Caribena versicolor – ptasznik wielobarwny



Przeczytaj również Ptaszniki – najczęściej zadawane pytania oraz zobacz powiązane artykuły

Caribena versicolor – ptasznik wielobarwny

Jeden z najchętniej kupowanych pająków. Rozpoznawany nawet przez początkujących, często wybierany na pierwszego pająka nadrzewnego. Lubiany za piękne ubarwienie i bezproblemowe rozmnażanie. Wyjątkowo specyficzny wygląd gwarantuje że nie ma szans na pomylenie tego gatunku z jakimkolwiek innym.

Nazewnictwo

Nazwa angielska: Martinique Pinktoe Tarantula, Antilles Pinktoe Tarantula

Systematyka

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Systematyka ptaszników.
Domena:eukarionty (Eucaryota)
Królestwo:zwierzęta (Animalia)
Typ:stawonogi (Arthropoda)
Podtyp:szczękoczułkowce (Chelicerata)
Gromada:pajęczaki (Arachnida)
Rząd:Pająki (Araneae)
Podrząd:Opisthothelae
Infrarząd:Mygalomorphae
Rodzina:Theraphosidae

Caribena versicolor (Walckenaer, 1837)

Wygląd

Gatunek przez wielu uważany za najpiękniejszego pająka na świecie. Maluchy niebieskie z wyraźnym połyskiem i charakterystycznym wzorem na odwłoku, długość ciała około 8-9 mm. Około 6 wylinki kolor zaczyna się zmieniać, pojawiają się pierwsze symptomy dojrzałych kolorów. Około 7-9 wylinki kolor fioletowy, z czerwonymi akcentami i czerwonym odwłokiem. Wylinka na której kolor zmienia się na wyraźnie bardziej czerwony dla większości samic oznacza dorosłość. Dorosłe osobniki soczyście czerwone, z zielonkawym karapaksem. Dorosłe samce ubarwione podobnie jak samice.

Samice osiągają 6,5 cm długości ciała, samce zwykle nie przekraczają 5 cm, powszechnie widuje się osobniki dużo mniejsze.

Jak do tej pory nie udało się ani potwierdzić, ani wyraźnie zaprzeczyć występowaniu dwóch form barwnych – dużej czerwonej i małej fioletowej. Faktem jest że osobniki pozyskiwane z natury wykazują ogromne różnice wielkości.

Występowanie

Martynika.

Biotop

Długość życia

Samice dożywają co najmniej 5-6 lat, samce minimum pół roku po ostatniej wylince, choć w dobrych warunkach żyją znacznie dłużej.

Zachowanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Zachowanie ptaszników.

Gatunek bardzo rzadko przejawiający agresję. Widuje się osobniki które wyczesują z odwłoka włoski parzące w podobny sposób jak większość pająków naziemnych.

Jadowitość

Jad słaby.

Terrarium

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Terrarium dla ptaszników.

Młode utrzymujemy w pojemnikach wyższych niż szerszych, dobranych do wielkości malucha. Dbamy o zapewnienie odpowiednich warunków, gdyż maluchy tego gatunku wykazują słabą tolerancję na niesprzyjające im czynniki. Dorosłe osobniki wymagają terrarium o minimalnych wymiarach 20x20x35cm. W terrarium umieszczamy sztuczne, lub naturalne,ale wyłącznie niepleśniejące elementy wystroju takie jak liście i korzenie. Dbamy o dobrą wentylację terrarium zapobiegającą tworzeniu się pleśni.

Temperatura

Utrzymujemy temperaturę na poziomie 25-28°C, z nieznacznymi spadkami nocnymi (2-3°C). Ważne aby pająk miał możliwość wyboru najkorzystniejszego pod względem temperatury miejsca w terrarium.

Wilgotność

Wilgotność na poziomie 75-85%. Raz na kilka dni zraszamy ścianki terrarium, Avicularia bardzo chętnie pobierają z nich wodę.

Żywienie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Żywienie ptaszników.

Młode Caribena versicolor karmimy niewielkim, aktywnie poruszającym się pokarmem np. karaczanami szarymi, tureckimi, wylęgiem świerszcza. Starsze chętnie jedzą wszelkiego typu karaczany, można urozmaicić dietę drewnojadami, lub dużymi mącznikami, oraz szarańczą. Dbamy o regularnie usuwanie resztek pokarmu.

Dymorfizm płciowy

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Dymorfizm płciowy u ptaszników.

Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki.

Rozmnażanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Rozmnażanie ptaszników.

Gatunek wyjątkowo dobrze mnożący się w hodowlach (prawdopodobnie za sprawa specyficznego wyglądu i braku możliwości pomylenia tego gatunku z jakimkolwiek innym, a co za tym idzie tworzenia mieszańców).

Samice osiągają dojrzałość płciową około 10–11 wylinki, niektóre już przy 3,7 cm długości ciała wykazują gotowość do rozrodu, niemniej jednak lepiej poczekać z kopulacją aż samica dobije do pełnych 4,5. Trwa to zwykle około 2 lat. Samce dojrzewają zwykle po około 9 – 10 wylince, co zajmuje im przy dobrych warunkach około półtora roku. Nie posiadają typowych haków na odnóżach. Napełnionego samca umieszczamy w terrarium samicy, kontrolując cały przebieg kopulacji i w razie potrzeby asekurując samca. Po zakończonej kopulacji samca przekładamy do osobnego pojemnika. Dopuszczanie powtarzamy 2-3 razy napełnionym samcem. Kokon budowany jest zwykle od 1 do 4 miesięcy po kopulacji. Zostawiamy go z samica na minimum 3,5 tygodnia, po czym odbieramy (po tym czasie w kokonie powinny być już nimfy II) Samica składa zwykle 100-200 jaj.

 

Opracowanie i źródła informacji

KATARZYNA PAŚ „Pasia”

opracowano na podstawie własnych doświadczeń

 

Raporty rozmnożeniowe

  1. Caribena versicolor – raport rozmnożeniowy
  2. Caribena versicolor – raport rozmnożeniowy 2
  3. Caribena versicolor – raport rozmnożeniowy 3

Powiązane tematy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu