|
|
|
|
|
| « Tapinauchenius gigas.. | Tapinauchenius plumipes.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Tapinauchenius spp. » |
|
Tapinauchenius latipes (Koch, 1875)
Gatunek sklasyfikowany w 1875 roku przez Koch’a. Na wolności występuje w Wenezueli. W naturze spotykany w koloniach wraz z Avicularia velutina. Buduje gniazda na pniach drzew, pozostałych po wyrębie lasu. Spotykany także w kwiatostanach bromelii. Angielska nazwa tego ptasznika to Ghost Tree Spider.  Tapinauchenius latipes Dorasta do 4-4,5 cm ciała. Bardzo ładny pająk. Jego podstawową barwą jest czerń z fioletowym połyskiem. Niektóre osobniki są ciemno brązowe lub rudawe. Wymaga terrarium o wymiarach 20/20/30 cm (dł./szer./wys.). Jako podłoże można zastosować substrat kokosowy lub torf. Konieczne są gałęzie, kawałek kory i sztuczne lub żywe rośliny – pająk użyje ich jako podstawy do budowy pajęczynowej kryjówki. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 24-29 stopni (pożądane są nocne spadki temperatur do 18-20 stopni), a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70-80%. Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych małe haczyki. Dobrze mnoży się w niewoli. W kokonie bywa około 100 jajeczek. Oprzęd ma zwykle 2-2,5 cm średnicy. Młode zaraz po przejściu 1 wylinki muszą być porozdzielane do osobnych pudełeczek, ponieważ wykazują wobec siebie duże skłonności kanibalskie. Bardzo szybko rosną i w ciągu roku osiągają dojrzałość płciową. Niektóre samice wytwarzają niezapłodnione kokony po 8-9 wylince. Młode pajączki chętnie polują na muchy i małe świerszcze. Starszym i dorosłym osobnikom podajemy duże świerszcze, średniej wielkości karaczany i mniejszą szarańczę. Nie są agresywne, ale bywają płochliwe. Przy najmniejszym ruchu przy ich terrarium uciekają do kryjówki. Szybkie i skoczne. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; M. Toran, Amatersky arachnolog, nr 2, 2002; M. Toran, Arachnolog, nr 6, 2004; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; www.tarantulacanada.ca; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 16.11.2008
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
