|
|
|
|
|
| « Sericopelma generala.. | Sericopelma melanotarsum.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Sericopelma spp. » |
|
Sericopelma immensum (Valerio, 1980)
Gatunek sklasyfikowany w 1980 roku przez Valerio. Na wolności występuje na Kostaryce. Inna nazwa to Sericopelma immensa. Angielska nazwa tego ptasznika to Costa Rican Black And Red Tarantula. Dorasta do 7 cm ciała. Pająk ten przypomina budową i barwą ciała Theraphosa blondi. Tarczka grzbietowa jest czarna z lekką domieszką brązu. Odnóża i odwłok czarne, porośnięte dłuższymi, rzadkimi, jaśniejszymi włoskami. Dorosłe samce mają na pierwszej i drugiej parze odnóży, tuż nad stopami, jasne plamy. Wymiary terrarium dla dorosłego osobnika to 25/20/25 cm (dł./wys./szer.). Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory lub korzeń. Wymaga temperatury w granicach 28-33 stopni, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70-90%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne, tzw. bulbusy. Poza tym są sporo mniejsze od samic. Młode pajączki chętnie jedzą larwy much, mącznika młynarka i małe świerszcze. Starszym i dorosłym osobnikom podajemy duże świerszcze, karaczany i szarańczę. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.pajki.com; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 20.08.2006
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
