|
|
|
|
|
|
Scolopendra oraniensis (Lucas, 1846)
Scolopendra oraniensis jest kolejnym gatunkiem, który możemy spotkać w Europie. Osiąga niewielkie rozmiary, bo jedynie maksymalnie 55mm długości. Anteny mają pierwsze 5-6 segmentów łysych, z łącznej ich ilości oscylującej pomiędzy 18 a 22 człony. Głowa pomarańczowa, pozostałe segmenty żółte, lub bardzo delikatnie żółte, słomkowe z wyraźnym ciemnym paskiem biegnącym pośrodku, wzdłuż całego ciała, nogi lekko zielonkawe, lub delikatnie błękitne, cała kolorystyka oraz budowa zdaje się być bardzo 'delikatna'. Charakterystyczna jest objętość wygięć (z ang. 'curves') na tergitach od 17-19 do 21. Syninimy
Scolopendra canidens występuje w Europie, północnej Afryce oraz Azji. Spotkamy ją w Algierii, na Korsyce, w Iranie, w Maroko, Malcie, Włoszech, Hiszpanii, Portugalii, zawleczona została nawet do Japonii. W Europie biotop w którym występuje to typowy biotop basenu Morza Śródziemnego; roślinność to lasy i zarośla krzewiaste - makia. Ciekawostki Przez niektórych naukowców uznawana jako podgatunek Scolopendra canidens. Temperatura i wilgotność Temperatura w dzień 22-28°C, w nocy 12-18°C. Wilgotność powietrza 50-70%. Żywienie Dorosłe osobniki karmimy świerszczami, karaczanami, młode natomiast małymi świerszczami, larwami mącznika młynarka, pinkami, itp. Pokarm niezjedzony usuwamy na następny dzień. Przy grymaszącym osobniku możemy uprzednio zabity pokarm zostawić na małej miseczkę (np. nakrętce po wodzie mineralnej), rano go usuwamy, jak i wszystkie niezjedzone resztki. Zapobiegnie to wdarciu się pleśni, która jest niebezpieczna dla skolopendr. Aktywność Gatunek aktywny głównie w nocy, choć zdarzają się osobniki aktywne również w czasie dnia. Terrarium Minimalne wymiary dla dorosłego osobnika to 20x10 w podstawie, oraz wysokość większa niż długość osobnika. Gruba warstwa podłoża, najlepiej torfu lub włókna kokosowego zmieszanego z piaskiem i wermikulitem. Obowiązkowym elementem wystroju jest miseczka na wodę oraz kryjówka (kawałek kory, kamień, itp). Dodatkowo możemy dodać roślinki lub inne elementy wystroju wedle uznania. Jeżeli terrarium (bądź pojemnik) jest ciągle zaparowane i szybko pojawia się pleśń, najprawdopodobniej mamy za słaba wentylację. W przypadku plastikowego pojemnika, zwiększenie ilości dziurek powinno poprawić sytuację. Rozmnażanie W Polsce brak doniesień, wśród hodowców zagranicznych udane. Opracowanie Opracował: Grzegorz Pełka (2007) na podstawie własnych doświadczeń i literatury: Dr. Graf Attems. 1930. Das Tierreich - Scolopendromorpha; J.G.E. Lewis. 1981. The biology of centipedes, Cambridge University Press; Oraz stron: http://www.scolopendra.eu http://atshq.org Zdjęcia Zdjęcia dzięki uprzejmości: Steven Lenaerts (www.scolopendra.be). |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Aneks UE: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 12.06.2007
Data modyfikacji: 26.02.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA 
|
|||||||||||||||||||
)
