| « Megaphobema mesomelas.. | Megaphobema robustum.. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Megaphobema spp. » | ||||||
|
Megaphobema peterklaasi (Schmidt, 1994)
Gatunek sklasyfikowany w 1994 roku przez Schmidt’a. Na wolności występuje na Kostaryce. Angielska nazwa tego ptasznika to Costa Rican Blackvelvet Tarantula. Dorasta do 7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami mierzy ok. 25 cm. Megaphobema peterklaasi to duży, masywny ptasznik. Dorosłe pająki są prawie czarne. Na kończynach posiadają słabo widoczne, jaśniejsze kreseczki. Młode są prawie czarne, do około 5 wylinki mają na odwłoku ciemną plamkę. Ich odwłok jest podłużny, z dłuższymi, czerwonawymi włoskami przy jego końcu. Odnóża porośnięte są podobnymi włoskami. Na drugiej i trzeciej parze kończyn krocznych, tuż nad stopami, znajdują się kremowe plamki. Wymaga terrarium o wymiarach 30/30/30 cm. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę doskonale nadaje się kawałek kory lub korzenia. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 65-75%. Potrzebuje temperatury niższej, niż większość ptaszników – 18-22 stopnie (nocami temperatura może spadać nawet do 16 stopni). Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Młodym pajączkom podajemy larwy mącznika młynarka i much. Starsze i dorosłe osobniki karmimy świerszczami, karaczanami i szarańczą. Jad tego ptasznika nie jest niebezpieczny dla człowieka. Najczęstszą obroną stosowaną przez tego pająka jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Megaphobema peterklaasi nadaje się dla osób, które miały już styczność z ptasznikami. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; www.giantspiders.com; www.poecilotheria.com;
|
||||||
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|