Gatunek sklasyfikowany w 1901 roku przez Pocock’a. Należy do rodzaju Iridopelma, który zawiera 3 gatunki: I. hirsutum, I. seladonium, I. zorodes. Cechą charakterystyczną osobników należących do tego rodzaju jest obecność haczyków na goleniach I i II pary odnóży wśród dorosłych samców.
Informacje ogólne:
Występowanie:
Brazylia. Występuje na zachodnim wybrzeżu w stanie Pernambuco. Zamieszkują nizinne lasy deszczowych nad Atlantykiem.
Biotop:
Dorosłe oraz podrośnięte osobniki zamieszkują pnie drzew budując kryjówki pod korą drzew. Młode zamieszkują liście niżej rosnących roślin budując pajęczynowe gniazda. Na obszarze ich występowania średnia roczna temperatura wynosi około 25°C, a średnia roczna suma opadów to około 1500 mm. Największa ilość opadów spada w okresie od marca do lipca. Gatunek ten zamieszkuje klimat tropikalny wilgotny.
Wygląd:
Samica osiąga 5 cm ciała a jej rozstaw odnóży liczy 12-13 cm. Dorosły samiec jest mniejszy, jego ciało mierzy przeciętnie 2,7 cm a rozstaw odnóży 10-11 cm.
Karapaks i kończyny samicy są pokryte krótkimi szarymi lub beżowymi włoskami. Długie włoski znajdujące się na odnóżach są również szaro-beżowe. Na wierzchniej części odwłoka znajduje się szeroki ciemny pas, na którym po obu stronach znajdują się jaskrawe włoski. Na zewnątrz od nich, znajdują się ciemniejsze, brązowo-szare plamy zdobiące odwłok. Spód odwłoka, biodro i spodnia część karapaksu są czarne.
Hodowla:
Terrarium:
Młode po pierwszej wylince można trzymać w pojemnikach od kliszy fotograficznej lub innych pojemnikach o podobnej wielkości. W czasie rozwoju naszego pająka stopniowo przenosimy go do większych pojemników pamiętając o tym, aby pojemnik miał pionową orientację oraz otwory w wieczku i na ściankach pojemnika umożliwiającą prawidłową wentylacje. Nie należy zapominać, że młody pająk w zbyt dużym pojemniku będzie miał trudności z upolowaniem pokarmu. Dla dorosłej samicy optymalna wielkość terrarium to 20x20x35 cm (dł./szer./wys.).
Wystrój:
Należy zadbać o urozmaicony wystrój i liczną ilość kryjówek ponieważ gniazda tego gatunku są stosunkowo małe a pająk często przebywa poza nim. Iridopelma hirsutum buduje gniazda zazwyczaj jako schronienie do przejścia wylinki lub podczas składania kokonu. Jako wystrój można użyć różnego rodzaju korzeni, konarów oraz żywych lub plastikowych roślin. Jako podłoże, można stosować włókno kokosowe. Wilgotność utrzymujemy poprzez regularne spryskiwanie ścianek i wystroju terrarium, umożliwia to spijanie kropelek wody przez pająka.
Karmienie
Gatunek ten chętnie poluje i nie ma problemu z jego karmieniem. Jako pokarm można stosować larwy mącznika młynarka, karaczany szare, karaczany tureckie, świerszcze. Wielkość pokarmu dobieramy względem wielkości pająka. Dla osobników po pierwszej wylince podajemy wylęg wymienionych wcześniej owadów lub muszkę owocówkę. Dorosłe osobniki można karmić dodatkowo karaczanami argentyńskimi.
Rozmnażanie:
Dymorfizm płciowy:
Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Posiada haczyki na pierwszej i drugiej parze kończyn krocznych.
Rozmnażanie:
Niektóre zbyt młode samice bywają nieśmiałe w stosunku do samca, co utrudnia ich łączenie. Jeśli jednak przekroczą 4,5 cm długości ciała kopulacja przebiega sprawnie, są gotowe kopulować z samcem kilkukrotnie. Kokon składają stosunkowo szybko, już po 4-6 tygodniach. Okres rozwoju jajek w temperaturze 22-25°C trwa 6-7 tygodni. Ilość jajek w kokonie przekracza 50 szt. Młode opuszczają kokon w stadium nimfy II.
Zachowanie:
Młode od L1 do L6 są zaskakująco szybkie, wypłoszone z gniazda ratują się błyskawiczną ucieczką. Bardzo chętnie i efektownie wykonują skoki. Podczas kupna młodych tego gatunku do kolekcji trzeba wziąć pod uwagę ich szybkość. Zalecane jest obycie się z innymi ptasznikami nadrzewnymi, na przykład z rodzaju Avicularia spp., Psalmopoeus spp.. Dorosłe samice są spokojniejsze, rzadziej ratują się ucieczką. Poziom agresji jest minimalny, pająk broni się najczęściej ucieczką. Posiada włoski parzące typu II, które wciera odwłokiem bezpośrednio w napastnika w sytuacji zagrożenia, po czym stara się uciec. Siła jadu jak i jego ilość jest niewielka, porównywalna z innymi gatunkami z podrodziny Aviculariinae.
Ciekawostki:
W hobby występuje podobny gatunek do Iridopelma hirsutum, który został wprowadzony przez Sonje Netopil jako Iridopelma sp. Recife. Osobniki zostały sprowadzone z okolic miasta Recife jednak nie zostały one zidentyfikowane. Sonia postanowiła nie nadawać im nazwy i pozostawiła je jako Iridopelma sp. Recife, dzięki czemu można było je utrzymać w handlu oddzielnie od wcześniej występujących Iridopelma hirsutum.
Autor: Mateusz Krzeszewski
Literatura:
Bertani, R., Defensive behaviors in Mygalomorph spiders: release of urticating hairs in some Aviculariinae. Zoologischer Anzeiger, 234:161-165 (1995/96).
Drożdżal T., Iridopelma hirsutum vs Iridopelma sp. "Recife" - Jeden gatunek czy też dwa różne pająki?, http://ptaszniki.com.pl , 2006-2011.
Platnick, N. I., The World Spider Catalog, 2000-2011.
Pocock, R. I., Some new and old genera of South American. Annals and Magazine of Natural History, 8:540-555 (1901).
Raport rozmnożenia Iridopelma hirsutum autorstwa Mateusza Krzeszewskiego 'Krzeszol'
Nieznany. Można by przypuszczać, że samica była wiekowa ze względu na wytarte kolanka i karapaks.
Wielkość samicy:
4,5 cm długości ciałą, 10,5 cm rozstawu odnóży.
Doświadczenie samicy:
Nieznane
Data ostatniej wylinki:
Nieznana. Odwłok samicy był mały a ubarwienie dosyć intensywne więc można by przypuszczać, że samica nie liniała dawno. Kupiona 2010-09-18.
Wiek samca nr. 1:
1,5 miesiąca
Wiek samca nr. 2:
2 miesiące
Opis kopulacji:
2010-10-02 – samiec nr. 1 po wpuszczeniu do terrarium był bardzo aktywny, bębniąc okazywał swoją obecność po czym podszedł do wylotu gniazda i uderzając pedipalpami zachęcił samicę do wyjścia z gniazda po czym nastąpiło przekazanie nasienia.
2010-10-03 – kopulacja z samcem nr. 2 wyglądała podobnie, parka była sobą zainteresowana i kopulacja odbyła się bez komplikacji
2010-02-23 – ponowna kopulacja z samcem nr. 1
Warunki w zbiorniku:
Terrarium 20x20x35 cm
Podłoże: włókno kokosowe
Wilgotność: podłoże mocno wilgotne
Temperatura: 22-25°C przez cały proces rozmnażania
Karmienie:
Samica była nakarmiona przed kopulacją jednak miała umiarkowany apetyt. Po kopulacjach nastąpiła poprawa apetytu. Samica była wtedy karmiona dorosłymi karaczanami Nauphoeta cinerea oraz podrostkami Blaptica dubia. Zjadła również samice imago Blaptica dubia po czym przestała przyjmować pokarm na 2 tygodnie przez złożeniem kokonu.
Data zrobienia kokonu:
2010-11-11 (tj. 40 dni od pierwszej kopulacji). Dzięki doświadczeniu nabytemu z rozmnażaniem rodzaju Avicularia postanowiłem pozostawić kokon u samicy do momentu wyklucia się młodych.
Data wyjścia nimf:
2010-12-29 (48 dni od złożenia kokonu). W tym wypadku przychówek opuścił kokon w stadium nimfy II. Miałem okazję obserwować ten moment, nimfy pojedynczo wychodziły z niezauważalnego otworu w kokonie. Nimfy były jednolicie czarno-brązowe łącznie z odwłokiem, odnóżami i karapaksem.
Rozwój nimf:
W przeciągu 7 dni wszystkie nimfy przeliniały na L1.
Łączna ilość pająków:
50 sztuk, nie znalazłem martwych osobników.
Opuszczenie gniazda:
2011-01-18, maluszki po 13 dniach opuściły gniazdo matki. Wtedy też podałem pierwszy pokarm – muszkę owocówkę, wszystkie chętnie polowały.
Opieka nad młodymi:
Młode trzymałem w terrarium samicy, wspólnie polowały, tworzyły gniazda po kilka osobników. Do etapu kiedy to 5 szt. przeliniało na L2 rozdzieliłem je.
)
)
)
Nazwa angielska: Amazon Ribbed Treespider
)
)
)
)
)
