|
|
|
|
|
| « Holothele incei.. | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Holothele spp. » |
|
Holothele sanguiniceps (Cambridge, 1898)
Gatunek sklasyfikowany w 1898 roku przez Cambridge’a. Na wolności występuje w Trynidadzie i Tobago oraz w Wenezueli. Inna nazwa to Stichoplastus sanguiniceps. Holothele sanguiniceps należy do małych ptaszników. Dorasta do 3 cm ciała. Wytwarza dość sporo sieci. Ładnie ubarwiony gatunek. Tarczka grzbietowa jest brązowo-złota, odwłok i kończyny szaro czarne. Odnóża są bardzo długie. Nasada kłów jadowych brązowo-czarna. Wymiary terrarium dla dorosłego osobnika to 15/15/15 cm. Powinna znaleźć się w nim kilkucentymetrowa warstwa podłoża (torfu lub substratu kokosowego). Można w nim posadzić dobrze ukorzeniającą się i gęstą trawę. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory – pająk dość szybko oplecie go pajęczyną. Wymaga temperatury w granicach 28-33 stopni w dzień i 18-20 stopni w nocy. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70-90%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Jest mniejszy od samicy. Młode pajączki karmimy muszkami owocowymi i małymi larwami mącznika młynarka. Starszym i dorosłym osobnikom można podawać mniejsze świerszcze, muchy, larwy mącznika młynarka. Nie ma jadu niebezpiecznego dla człowieka. Nadaje się dla początkujących. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 18.08.2006
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
