Gatunek sklasyfikowany w 1897 roku przez Pocock’a, na podstawie samicy. Na wolności występuje w Republice Południowej Afryki. Zamieszkuje tereny półpustynne. Angielska nazwa tego ptasznika to Black Banded baboon spider.
Pokrojem ciała i ubarwieniem przypomina pająki z rodzaju Pterinochilus. Podstawową barwą ciała jest brudna żółć. Tarczka grzbietowa i odnóża są szarawe. Na odwłoku występuje kilka czarnych plamek. Wytwarza spore ilości pajęczyny.
Terrarium nie musi być wysokie, wystarczy takie o wymiarach 20/20/20 cm. Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego z dość dużą domieszką mokrego piasku. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory, korzeń lub kilka kamieni. Wymaga temperatury w granicach 28-33 stopni w dzień i 18-20 stopni w nocy. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%.
Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Jest sporo mniejszy od samicy.
Młodym pająkom podajemy muszki owocówki, wylęg świerszcza i larwy mącznika młynarka. Starsze i dorosłe osobniki chętnie polują na duże świerszcze, karaczany i szarańczę.
Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;