|
|
|
|
|
| Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Dipluridae » Harmonicon spp. » |
|
Harmonicon rufescens (Cambridge, 1896)
 Harmonicon rufescens samica  Harmonicon rufescens samiec Systematyka:
Królestwo: zwierzęta (Animalia) Typ: stawonogi (Arthropoda) Podtyp: szczękoczułkowce (Chelicerata) Gromada: pajęczaki (Arachnida) Rząd: pająki (Araneae) Podrząd: Opisthothelae Infrarząd: Mygalomorphae Rodzina: Dipluridae Rodzaj: Harmonicon Gatunek: rufescens Gatunek sklasyfikowany w 1896 roku przez Cambridge'a, na podstawie niedorosłej samicy (bez 4 odnóży). Występowanie: Na wolności występuje w Brazylii. Wygląd Samica dorasta do 4-5 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami osiąga 13-15 cm. Podstawowym ubarwieniem tego pająka jest ciemny granat. Karapax już nawet u młodych osobników jest czerwony z lekkim nalotem ciemnych włosków.Czerwone są również chelicery. Pająk pokryty jest aksamitnym krótkim owłosieniem, tylko na odnóżach występują szczeciniaste sztywne i długie włoski. Charakterystyczną cechą całej rodziny są bardzo długie kądziołki przędne oraz długie i stosunkowo cienkie odnóża, a także wydłużony owalny odwłok. Długość życia: Jeżeli chodzi o wiek to jeszcze nie wiem jak długo żyją, ale chyba podobnie jak niektóre ptaszniki. Moje osobniki mają ponad dwa lata i nie są jeszcze całkiem dorosłe. Przy intensywnym karmieniu rosną bardzo szybko, nawet jedna wylinka co dwa miesiące. Terrarium: Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 20/20/25 cm. Może być też większe, jeżeli mamy na tyle miejsce. Pająk jest na tyle atrakcyjny, że swoimi długimi kądziołkami plecie ogromne ilości pajęczyny i obojętnie jak duże damy terrarium to i tak całe będzie zapajęczynowane. W terrarium przydały by się jakieś gałęzie żeby pająk miał na czym rozwiesić pajęczynę. Warstwa torfu powinna wynosić przynajmniej 5 cm, ponieważ pajęczyna ma na celu tylko chwytanie ofiary a sam pająk siedzi w wykopanej w torfie dziurce.  terrarium Karmienie: Dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, karaczany, mączniki. Owada wrzucamy na górę pajęczyny. Pająk wyczuwa drgania i wyskakuje ze swojego ukrycia do ofiary, łapie ją i zaciąga do norki. Młodym podajemy muszki owocówki i wylęg świerszcza. Rozmnażanie: Dojrzały samiec posiada na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Jest mniejszy od samicy. W niewoli bardzo dobrze się rozmnaża. Kopulacja przebiega trochę inaczej niż u ptaszników. Samiec kilkakrotnie podchodzi do samicy i odchodzi, plecie dużo pajęczyny, tak jakby nie chciał pozwolić innym samcom zbliżyć sie do samicy i w ten sposób dawał znać, że samica jest już zajęta. Samo zbliżenie trwa ponad minute. Kokon wytwarzany jest o wiele szybciej niż u ptaszników, bo po około 3 tygodniach. Larwy wykluwają się także po około 3 tygodniach. Młode osobniki są dość wrażliwe na przesuszenie szczególnie zaraz po wylince.  kopulacja Uwagi: W Europie jest rzadkim pająkiem. W Polsce jest zaledwie kilka osobników. Pająk nie jest agresywny, nie posiada włosków parzących i jest bardzo łatwy w hodowli. Wytrzymuje długi czas bez jedzenia, nie jest wrażliwy na wahania temperatur i na dłuższe przesuszenie. |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Aneks UE: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 11.04.2008
Data modyfikacji: 18.03.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA 
|
||||||||||||||||||
