|
|
|
|
|
| « Grammostola iheringi.. | Grammostola pulchra .. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Grammostola spp. » | ||||||
|
Grammostola mollicoma (Ausserer, 1875)
Gatunek sklasyfikowany w 1875 roku przez Ausserer’a. Na wolności szeroko rozpowszechniony – występuje w Brazylii, Urugwaju, Paragwaju i Argentynie. Inne nazwy to Eurypelma mollicomum, Eurypelma pulchripes, Citharoscelus mollicomus, Grammostola roquettei, Grammostola longimana i Phrixotrichus mollicoma. Angielska nazwa tego pająka to Rio Grande do sul Black Tarantula. Dorasta do 8-10 cm ciała. Dorosłe samce mierzą do 28 cm z rozpostartymi odnóżami. Podstawowym ubarwieniem tego ptasznika jest czerń, z lekkim niebieskawym połyskiem. Odwłok czarny z dłuższymi czerwonymi włoskami. Na odwłoku widoczny jest jasny wzór w kształcie sierpu. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 30/25/30 cm (dł./wys./szer.). Jako podłoże można zastosować substrat kokosowy lub torf. Na kryjówkę nadaje się duży kawałek kory lub spory korzeń. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. W kokonie znajduje się około 100-200 jajeczek. Młodym pajączkom podajemy owady i ich larwy (np. much czy mącznika młynarka). Podrostki i dorosłe osobniki karmimy świerszczami, karaczanami i szarańczą. Od czasu do czasu można im podać małą mysz. W naturze Grammostola mollicoma często poluje na młode grzechotniki. Jad tego ptasznika nie jest niebezpieczny dla człowieka. Pająk ten nadaje się dla początkujących terrarystów. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; www.giantspiders.com; www.cyriocosmus.com;
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
