| « Grammostola burzaquensis.. | Grammostola grossa.. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Grammostola spp. » | ||||||
|
Grammostola chalcotrix (Chamberlin, 1917)
Gatunek sklasyfikowany w 1917 roku przez Chamberlin’a. Na wolności występuje w Argentynie. Angielskie nazwy tego pająka to Argentina Bronze Tarantula i Pampas Golden Tarantula. Dorasta do 6 cm ciała. Zaraz po linieniu barwa ciała tego ptasznika jest niebiesko-czarna. Później ten kolor staje się matowy. Tarczka grzbietowa ze złotym połyskiem. Odwłok czarny, porośnięty jaśniejszymi włoskami. Podobne włoski znajdują się na kończynach. Na odwłoku występuje tzw. lusterko. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode są jasne z ciemniejszym odwłokiem. Ich ubarwienie zmienia się około 5-6 wylinki. Wymiary terrarium dla dorosłego osobnika to 25/25/25 cm. Jako podłoże nadaje się torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę można zastosować kawałek kory lub korzenia. Wymaga temperatury w granicach 28-33 stopnie, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Do rozmnażania prawdopodobnie potrzebuje okresowego zimowania w temp. 10-15 stopni. Młodym pajączkom podajemy owady i ich larwy (np. much czy mącznika młynarka). Podrostki i dorosłe osobniki karmimy świerszczami, karaczanami i szarańczą. Jad Grammostola chalcotrix nie jest niebezpieczny dla człowieka. Jego najczęstszą obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Pająk ten nadaje się dla początkujących terrarystów. Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; H.J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.giantspiders.com;
|
||||||
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|