|
|
|
|
|
| Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pedipalpi » Amblypygi » Phrynichidae » Damon » |
DAMON VARIEGATUS (Perty, 1843)
 NAZEWNICTWO: Nazwa angielska: Tanzanian Giant Whipscorpion Nazwa niemiecka: Geisselspinne CHARAKTERYSTYKA GATUNKU Średniej wielkości pajęczak osiągający do 5 cm długości o ciele spłaszczonym grzbieto-brzusznie. Odwłok wyraźnie oddzielony od głowotułowia i segmentowany. Ich odnóża są wydłużone i ustawione bocznie, co pozwala im na stosunkowo szybkie przemieszczanie się bokiem. Przednia para odnóży krocznych jest przekształcona w odnóża czuciowe (o znacznie zwiększonej liczbie segmentów), które mają zasięg do 25 cm i mogą obracać się o 360°. Nogogłaszczki (pedipalpus) spełniają rolę odnóży chwytnych i są znacznie wydłużone. Szczękoczułki (chelicera) są małe i nie posiadają jadu. Amblypyga ta jest koloru szaro-czarnego, oliwkowego lub szaro-zielonego. Osobniki L1 mają nogogłaszczki koloru czerwonego, lecz po wylince odnóża te ciemnieją. Jako zwierzę typowo nocne nie posiada dobrego wzroku, a zmysły reagują głownie na dotyk i wstrząsy (stąd modyfikacje w budowie odnóży). Nie jest długowieczna, jej wiek szacuje się na 5-7 lat, a dojrzałość płciową osiąga około 3 roku życia (w zależności od tempa wzrostu). W przeciwieństwie do skorpionów linieje przez całe życie i podobnie jak u ptaszników odbywa się ono najpierw z częstotliwością raz na kilka miesięcy a u dorosłego osobnika raz w roku. WYSTĘPOWANIE: Zamieszkuje obszary zarówno pół suche (Sawanna) jak i lasy w Botswanie, Kongo, Mozambiku, Sudanie i Tanzanii. AKTYWNOŚĆ: Podczas dnia zwykle ukryta (w naturalnym środowisku chowa się w szczelinach skalnych lub w zachyłkach kory czy w norach ssaków). Jest zwierzęciem typowo nocnym, o czym mogą świadczyć jego przystosowania anatomiczne. LICZEBNOŚĆ W TERRARIUM: D. variegatus jest pajęczakiem, którego można trzymać w większych grupach. Trzeba jednak pamiętać, że samce, nawet młodociane, będą ze sobą walczyć. Decydując się na wpuszczenie większej ilości osobników do jednego terrarium musimy być pewni, że znajdzie się tam tylko jeden samiec. Osobniki L1 – L3 spokojnie można trzymać grupowo pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej ilości pokarmu. Osobiście nie polecam trzymania tych zwierząt więcej niż jeden samiec i 2 – 3 samice w jednym terrarium. Dorosłe trzymam parami, natomiast młode zawsze oddzielnie – daje mi to większą kontrolę nad warunkami panującymi w terrariach. TERRARIUM: Dla dorosłej pary wystarczy terrarium wertykalne: 30 cm wysokości, 20 cm głębokości i 20 cm szerokości, a dla większej liczby odpowiednio większe. Pamiętać trzeba jednak, że zwierzęta te nie chodzą po ziemi (lub robią to bardzo rzadko np.: podczas załatwiania się), więc trzeba im zapewnić jak najwięcej powierzchni pionowych. Najlepiej, gdy tylna i boczne ścianki są zabudowane, a w centralnym punkcie terrarium umieszczony jest konar. Młode (L1-L3) można trzymać w „moczówkach” lub pojemnikach po bojownikach, potem w odpowiednio większych pojemnikach czy terrariach (pamiętając o pionowej powierzchni takiej jak kawałek kory czy korka). Na podłoże stosujemy włókno kokosowe lub torf kwaśny (lub mieszankę). Oświetlenie jest zbędne. Można zastosować ewentualnie słabe żarówki lub diody koloru fioletowego czy zielonego. TEMPERATURA I WILGOTNOŚĆ: Temperatura nie musi być zbyt wysoka 23-27°C w dzień i 20-19°C w nocy. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 65-75%, ale trzymając młode osobniki należy ją nieco zwiększyć, a temperatura nie powinna wówczas wzrastać ponad 30°C. Dorosłe osobniki są dość odporne na spadek wilgotności i brak wody, miseczka w terrarium jest zbędna, wystarczy raz na parę dni spryskać je letnią wodą. POKARM: Młode osobniki karmimy muszkami owocówkami i wylęgiem świerszczy. Większe chętnie jedzą muchy i mole woskowe oraz odpowiedniej wielkości świerszcze, a dorosłe jedzą świerszcze. Amblypygi są znane z tego, że potrafią zjeść ofiary znacznie większe od siebie! Można, więc urozmaicać ich dietę o koniki polne karaczany czy mniejsze ćmy i motyle. Nie gardzą też „padliną” i można im do czasu do czasu podać rozgniecionego świerszcza czy mącznika. Nie należy jednak przesadzać z ilością karmówki wpuszczanej jednocześnie do terrarium gdyż owady zostaną zabite, a nie zjedzone. ROZMNAŻANIE I ROZWÓJ: Rozpoznanie płci u dorosłych Damonów nie jest zbyt trudne. Samiec posiada pierwszy człon szczękoczułek znacznie dłuższy niż udo drugiej pary odnóży krocznych (pamiętajmy, że pierwsza para jest przekształcona). Jeśli natomiast mamy do czynienia z osobnikami młodszymi płeć można rozpoznać po płytce płciowej znajdującej się na odwłoku tuż za zwężeniem łączącym głowotułów z odwłokiem. U samców płytka ta posiada wzór w kształcie serca, a u samicy w kształcie litery omega. Samica gotowa jest do godów około miesiąca po ostatnim linieniu, a pomiędzy linieniami może wydać na świat dwa pokolenia młodych amblypyg. Taniec godowy jest dość podobny do tańca innych pajęczaków takich jak skorpiony czy uropygi. Samiec energicznie rusza szczękoczułkami, a jego odnóża dotykowe drżą i szybko dotykają samicę. Gdy samica jest gotowa, odpowiada samcowi podobnymi ruchami. Samiec odwraca się i składa spermatofor na podłożu (biały wielkości około 4 mm) następnie obraca się ponownie ku samicy i znów następuje faza szybkiego dotykania odnóżami czuciowymi, z jednoczesnym cofaniem się samca. Samica podąża za nim nachodząc na spermatofor. Zaloty trwają nawet kilka godzin, przy czym do zapłodnienia nie zawsze dochodzi i takie zaloty mogą się powtarzać (aż do skutku). W mojej hodowli ilość złożonych spermatoforów poprzedzających zapłodnienie wahała się od 1 nawet do 7. Już po paru dniach od zapłodnienia można u samicy zauważyć na spodniej stronie odwłoka białe plamki, są to zalążki jaj. Po dwóch tygodniach do miesiąca samica składa jajka na spodniej stronie odwłoka, przymocowując je do ciała lepką mazistą substancją. Masa ta po paru dniach zastyga i chroni jaj przed urazami mechanicznymi i pleśnią, więc z pozoru zapleśniałych jaj mogą wykluć się młode (u mnie taka sytuacja zdarzyła się 2 razy). Niestety może się też zdarzyć, że samica odrzuci pakiet jaj (do tej pory nie udało mi się znaleźć przyczyny takiego zachowania). W jednym pakiecie może być od 10 do ponad 40 jaj, przy czym trzeba zaznaczyć, że nie zawsze wszystkie jaja są zapłodnione. Po około 3 miesiącach (100 dni a nawet 120) z jaj wykłuwają się młode. Do dwóch tygodni przebywają z samicą uczepione jej ciała. W tym okresie są ubarwione bardzo jasno (niemal na biało). Nie zawsze upadek małego z samicy oznacza dla niego śmierć, zdarza się nie rzadko, że matka odszukuje takie młode i pomaga mu wrócić na swoje ciało. Gdy młode są gotowe na opuszczenie samicy, przechodzą pierwszą wylinkę i od tej pory są już samodzielne. Opracował : wombad Bibliografia: • Baehr B. M.: Jaki to pająk. Multiko 2008, str 136 • Lucker, H, Miehe Chr, Schichtel M.: Haltung und Zucht Der geisselspinne. Der Zoologishe Garten 2008, band 78, Nr 1, str 1-16. Tłum. Ewa Piasecka • Prendini L., Weygoldt P, Wheeler W. C. : Systematics of the Damon variegatus group of African whip spiders (Chelicerata: Amblypygi): Evidence from behaviour, morphology and DNA, Organisms, Diversity & Evolution 5 2005, str 203–236 |
Stan prawny §
Załącznik CITES: Nie Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 10.03.2009
Data modyfikacji: 26.01.2010
Narzędzia użytkownika
Po lekturze artykułu, zapraszamy na nasze forum dyskusyjne 
|
||||||||||||
