| « Citharacanthus livingston.. | Citharacanthus spinicrus .. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Citharacanthus spp. » | ||||||
|
Citharacanthus longipes (Cambridge, 1897)
W przyrodzie występują dwa podgatunki tego ptasznika: Citharacanthus longipes longipes (Cambridge, 1897 rok), który występuje w Gwatemali, na Kostaryce i w Meksyku oraz Citharacanthus longipes niger (Franganillo, 1931 rok), występujący na Kubie. Inna nazwa to Eurypelma longipes. Dorasta do 13 cm z rozpostartymi odnóżami. Samice żyją około 15 lat. Citharacanthus longipes niger jest rzadkim kubańskim ptasznikiem. Podstawową barwą tego ptasznika jest czerń. Tarczka grzbietowa czarna ze złotawym połyskiem. Na odnóżach słabo widoczne jasne kreseczki. Odwłok czarny, porośnięty długimi, czerwonymi włoskami. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Hodowla tego gatunku nie jest trudna. Wygodnym pojemnikiem dla Citharacanthus longipes jest terrarium dla ptaszników naziemnych, o wymiarach 30/20/20 cm (dł./wys./szer.), z dość wysoką wilgotnością. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory lub korzeń. Optymalna temperatura dla tego gatunku powinna wynosić 25-30 stopni (nocą może spadać do 18-20 stopni), a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%. Młodym ptasznikom podajemy larwy owadów: much, mącznika młynarka oraz muszki owocowe. Starszym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę. Dojrzały samiec posiada na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Od kopulacji do wytworzenia kokonu upływa dość dużo czasu. Samica wytwarza kokon po 14-29 tygodniach od kopulacji. Znane są przypadki złożenia kokonu po 9 miesiącach od kopulacji. Rzadko wyczesuje włoski parzące z odwłoka. Mało agresywny. Jego jad nie stanowi zagrożenia dla człowieka. Nadaje się dla początkujących. Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.exotic-animals.org; www.spidy.goliathus.com; Własne doświadczenia.
|
||||||
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|