|
|
|
|
|
|
Citharacanthus longipes (Cambridge, 1897)
W przyrodzie występują dwa podgatunki tego ptasznika: Citharacanthus longipes longipes (Cambridge, 1897 rok), który występuje w Gwatemali, na Kostaryce i w Meksyku oraz Citharacanthus longipes niger (Franganillo, 1931 rok), występujący na Kubie. Inna nazwa to Eurypelma longipes. Dorasta do 13 cm z rozpostartymi odnóżami. Samice żyją około 15 lat.  Citharacanthus longipes niger Hodowla tego gatunku nie jest trudna. Wygodnym pojemnikiem dla Citharacanthus longipes jest terrarium dla ptaszników naziemnych, o wymiarach 30/20/20 cm (dł./wys./szer.), z dość wysoką wilgotnością. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory lub korzeń. Optymalna temperatura dla tego gatunku powinna wynosić 25-30 stopni (nocą może spadać do 18-20 stopni), a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%. Młodym ptasznikom podajemy larwy owadów: much, mącznika młynarka oraz muszki owocowe. Starszym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę. Dojrzały samiec posiada na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Od kopulacji do wytworzenia kokonu upływa dość dużo czasu. Samica wytwarza kokon po 14-29 tygodniach od kopulacji. Znane są przypadki złożenia kokonu po 9 miesiącach od kopulacji. Rzadko wyczesuje włoski parzące z odwłoka. Mało agresywny. Jego jad nie stanowi zagrożenia dla człowieka. Nadaje się dla początkujących. Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.exotic-animals.org; www.spidy.goliathus.com; Własne doświadczenia. |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 07.01.2007
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
