|
|
|
|
|
| « Brachypelma spp... | Brachypelma verdezi.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Brachypelma spp. » |
Brachypelma vagans - Ptasznik czerwonoodwłokowy (Ausserer, 1875)
)
Fot. 1. Michał Kula (Michal302) )
Fot. 2. Michał Kula (Michal302) )
Fot. 3. Michał Kula (Michal302) Na wolności występuje w Meksyku, Belize i na Kostaryce. Jako gatunek opisany w 1975 roku przez Ausserera. Jeszcze niedawno spotykano go pod nazwą Eurypelma dupontii. Inna nazwa to Eurypelma vagans.  Angielskie nazwy tego gatunku to Mexican Red Rump Tarantula oraz Mexican Black Velvet Tarantula.
Dorasta do 7 cm ciała. Samice dożywają 20 lat, samce żyją około roku po ostatniej wylince. Jeden z moich samców przeżył pól roku, drugi prawie co do dnia rok Na wolności zajmuje nory po innych zwierzętach, ale także kopie własne. Często występuje w pobliżu ludzkich osiedli. Potrzebuje terrarium o wymiarach 30x20x20 cm (dł. x szer. x wys.). Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-27°C (nocą 20°C), a wilgotność powinna utrzymywać się w granicach 75%. Podłożem do terrarium może być torf lub substrat kokosowy, o warstwie około 7-10 cm. Do pomieszczenia pająka można włożyć konar lub połówkę orzecha kokosowego oraz miseczkę z wodą. Niektóre osobniki zawzięcie kopią w podłożu i całkowicie zmieniają wystrój. Ubarwienie samic i samców nie różni się. Tarczka grzbietowa jest czarna z jasną obwódką, odnóża są czarne, odwłok również czarny, porośnięty długimi czerwonymi włoskami. Włoski na odnóżach są czarne. Młode są różowe z ciemną plamką na odwłoku, barwy osobników dorosłych pojawiają się po 5-6 wylince. Ptaszniki karmimy szarańczą, świerszczami, owadami łąkowymi, karaczanami. Od czasu do czasu można podać małą mysz. Młode lubią larwy mącznika młynarka i larwy much. Dojrzały samiec ma na przedniej parze odnóży krocznych haczyki, a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Rozmnażanie nie stwarza większych problemów. Przed kopulacją należy parę dobrze nakarmić - samica bywa czasami agresywna w stosunku do samca. Jeżeli za pierwszym razem nie dojdzie do zbliżenia, należy zostawić pająki w spokoju i spróbować za kilka dni. Moja para kopulowała dopiero za trzecim razem. Za pierwszym i drugim samiec był gotowy, okazywał to bębnieniem odnóżami o podłoże; samica jednak była dość agresywnie nastawiona. Za trzecim razem to samica zachęcająco stukała kończynami w szybę terrarium. Niestety, jak to się czasami zdarza, samica przeszła wylinkę nie wytwarzając kokonu. W takim wypadku konieczne jest dopuszczenie pary po raz kolejny, ponieważ nasienie zostaje na wylince. Po około miesiącu do trzech od kopulacji samica wytwarza kokon. Po około dwóch miesiącach wykluwa się do 300 młodych. Samiec Brachypelma vagans dojrzewa po 10-12 wylinkach (1,5-2 lata), samica po 13-14 wylinkach (2-3 lata). Jad tego gatunku nie jest groźny dla człowieka. Ptaszniki te są jednak agresywne, nierzadko dochodzi do ukąszeń. Ale są wyjątki i czasami zdarza się osobnik łagodny. Dla większego bezpieczeństwa należy manipulować w terrarium w rękawicy. Po ukąszeniu bolesność kończyny utrzymuje się około 3 tygodnie. Wyczesuje włoski parzące z odwłoka. Gatunek objęty ochroną.  Brachypelma vagans  Brachypelma vagans Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; G. Stadler, Vogelspinnen, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993; M. Toran, Bezobratle potvurky, 2004; Rick C. West, www.birdspiders.com www.tarantulas.ru własne doświadczenia
|
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: II Aneks UE: B Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 21.12.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
