| « Avicularia metallica.. | Avicularia pulchra.. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Avicularia spp. » | ||||||||||
|
Avicularia minatrix (Pocock, 1903)
Na wolności występuje w Wenezueli. Jako gatunek został sklasyfikowany w 1903 roku przez Pocock'a. Angielska nazwa tego ptasznika to Venezuelan redstripe. W naturze zamieszkuje wyższe krzewy oraz rośliny z rodzaju Bromelia. Dorasta do 3-4 cm ciała, z odnóżami około 6-7 cm, należy więc do małych ptaszników. Samica dożywa do około 10 lat. Jest to jeden z piękniej ubarwionych ptaszników z rodzaju Avicularia. Charakterystyczne jest to, że barwa osobników młodych nie zanika u dorosłych pająków. Samice i samce nie różnią się znacznie ubarwieniem - samiec ma szerszy pas na odwłoku. Podstawowa barwa ciała Avicularia minatrix to ciemny róż, wpadający w beż. Odwłok czerwony z czarnym rysunkiem. Kończyny nieco ciemniejsze. Młode mają czarno-niebieską tarczkę grzbietową i owalny odwłok z pomarańczowo-czarnym wzorkiem. Odnóża są różowe z ciemniejszą stopą. Wymaga terrarium o wymiarach 20/20/20 cm (dł./szer./wys.). Może być kilka centymetrów wyższe. Jak podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. W jego wyposażeniu powinien obowiązkowo znaleźć się konar. Pająk użyje go jako podstawy do budowy pajęczynowej kryjówki. Małe pająki trzymamy w pojemniczkach plastikowych, np. na mocz lub po sałatce. Do terrarium przenosimy wyrośnięte osobniki. Wymaga temperatury 27-28°C, nocą pożądane są spadki o 3-4 stopnie. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 65-75%. Jako pokarm podajemy świerszcze, małe karaczany i owady łąkowe. Młode osobniki niechętnie jedzą larwy mącznika młynarka, dlatego dobrze jest się postarać o odpowiedniej wielkości świerszcze. Podrostki za to już chętnie przyjmują larwy mączników. Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Nie mają natomiast haczyków na przedniej parze odnóży. Poza tym są mniejsze od samic i mają mniejszy, bardziej owłosiony odwłok oraz dłuższe kończyny. Samica dojrzewa około 11-12 wylinki, ale zdarzało się, że młodsze samiczki składały kokon. Przed kopulacją należy oba osobniki dobrze nakarmić, chociaż rzadko przejawiają wobec siebie agresję. Samica dość szybko wytwarza kokon - około 1-2 miesiące po kopulacji. Po kolejnym miesiącu w kokonie znajdują się już małe pajączki. Są dość duże, po pierwszej wylince mierzą około 0,5 cm ciała, z odnóżami 1,0-1,2 cm. Avicularia minatrix składa maksymalnie 50 jajeczek, ale rzadko kiedy wylęga się z nich tyle młodych. Przeważnie do pierwszej wylinki dożywa około ¼ z nich. Młode samice bardzo często wytwarzają niezapłodnione kokony. Kokon inkubujemy w temperaturze 25-28°C. Młode są dość podatne na wahania temperatury i wilgotności. Mogą paść bez widocznej przyczyny. Jad Avicularia minatrix jest słaby, nie powoduje prawie żadnych objawów u zdrowej osoby. Jest to gatunek łagodny i spokojny, o ile wiem nie było wypadków ukąszenia człowieka. W wypadku zaniepokojenia salwuje się ucieczką. Pająk nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka, jest za to dość skoczny. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; E. Bruins, Encyklopedie terraristiky, 1999; G. Stadler, Vogelspinnen, 2000; V. Sejna, Sklipkan Avicularia minatrix, SKLIPKAN, 2001, nr 4; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; V. Honsa, Sklipkan, nr 5, 2000; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.tarantulas.ru; www.cyriocosmus.com; własne doświadczenia.
|
||||||||||
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|