| « Avicularia bicegoi.. | Avicularia hirschii.. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Avicularia spp. » | ||||||||||
|
AVICULARIA GEROLDI (TESMOINGT 1999)
NAZEWNICTWO Angielskie nazwy tego gatunku to Brazilian Bluegreen Bird Eater oraz Brazilian Blue Pink Toe Bird Eater. ŚRODOWISKO NATURALNE Na wolności występuje w lasach deszczowych północnej Brazylii i Wenezueli. Gatunek opisany przez Tesmoingt’a w 1999 roku. WYGLĄD Podstawową barwą ciała osobników dorosłych jest metaliczna czerń. Odnóża są również czarne, pokryte dłuższymi włoskami. Końcówki stóp perłowo różowe. Odwłok czarny, pokryty dłuższymi, perłowymi włoskami. Młode Avicularia geroldi są bardzo atrakcyjnie ubarwione – tarczkę grzbietową mają czarną, odnóża jasno różowe z ciemną stopą, czerwony odwłok z czarnymi paseczkami. W miarę wzrostu ubarwienie to zanika.Samica dorasta do 5-6 cm ciała. Samce są mniejsze i smuklejsze. WARUNKI HODOWLANE Optymalne wymiary terrarium dla tego gatunku to 30/25/40 cm (dł./szer./wys.). Podłożem może być substrat kokosowy lub torf. Należy pamiętać o gałęziach – pająk zbuduje na nich sieć pajęczynowych korytarzy. Wymaga temperatury 27-29 stopni, z nocnymi spadkami do 25 stopni. Potrzebuje dość wysokiej wilgotności, w granicach 85-90%. KARMIENIE Młode osobniki dość niechętnie jedzą larwy owadów, natomiast chętnie polują na małe świerszcze i muchy. Starszym i dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, karaczany i owady łąkowe. DYMORFIZM PŁCIOWY Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), nie posiadają natomiast haczyków na przedniej parze odnóży. ROZMNAŻANIE Gatunek ten mnoży się w niewoli, ale zdarza się to dość rzadko. GALERIA ZDJĘĆ LITERATURA H.J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; www.spidy.goliathus.com; www.poecilotheria.com; www.cyriocosmus.com;
|
||||||||||
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|