Gatunek sklasyfikowany w 1917 roku przez Chamberlin’a, na podstawie młodego osobnika. Samica została opisana w tym samym roku. Na wolności występuje w południowej części Chile, na suchych terenach. Inna nazwa to Eurypelma aberrans. Angielska nazwa tego ptasznika to Casa Blanca Chesnut Tarantula. W naturze wytrzymuje duże wahania temperatur – od 40 stopni w dzień do 10 stopni w nocy.
Dorasta do 5 cm ciała.
Podstawowym ubarwieniem tego ptasznika jest brąz. Niektóre osobniki są rude. Odwłok porośnięty jest dłuższymi włoskami.
Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 25/20/25 cm (dł./wys./szer.). Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego. Na kryjówkę nadaje się korzeń lub kawałek kory. Wymaga temperatury w granicach 28-33 stopni. W nocy pożądane są spadki do 18-20 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-70%.
Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki.
Młode jedzą larwy mącznika młynarka i much. Starszym i dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę.
Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
H.J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;