| « Grammostola mollicoma.. | Grammostola rosea.. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Grammostola spp. » | ||||||
|
Grammostola pulchra (Mello-Leitao, 1923)
Na wolności występuje w Urugwaju i w południowej Brazylii. Gatunek opisany w 1923 roku przez Mello-Leitao. Inna nazwa to Grammostola pulchripes pulchra. Angielska nazwa tego gatunku to Brazilian Black Tarantula. Dorasta do 6-7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami mierzy do 14-16 cm. Samice nierzadko dożywają 25 lat. Samce dojrzewają po 2-3 latach, samice po 3-4 latach. Ptasznik jest aksamitnie czarny, z tzw. lusterkiem na odwłoku. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode są różowe z ciemnym odwłokiem. Kończyny zaczynają im ciemnieć około 5-6 wylinki. Potrzebuje wilgotnego terrarium o wymiarach 30/30/30 cm. Jako kryjówkę można do niego włożyć kawałek kory. Wygodnym podłożem jest torf lub substrat kokosowy o około 8 cm warstwie. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-27 stopni. Nocą może być niższa o kilka stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 65-70%. Młode pająki karmimy larwami owadów – much i mącznika młynarka. Starszym i dorosłym osobnikom podajemy duże owady – świerszcze, karaczany, szarańczę, owady łąkowe. W naturze, oprócz owadów, zjada małe węże. Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Przed łączeniem należy parę dobrze nakarmić, aczkolwiek samica nie przejawia zbytniej agresywności w stosunku do swojego partnera. Kokon wytwarzany jest najczęściej 3-4 miesiące po kopulacji. W kokonie jest około 100-200 jajeczek. Młode opuszczają go już po 3 tygodniach, za to wzrost i dojrzewanie są dość długie, aczkolwiek nie aż tak długie, jak u gatunków górskich. W kokonie znajduje się nieproporcjonalnie mało samców. Grammostola pulchra jest ptasznikiem bardzo spokojnym. Nadaje się dla początkujących. Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; G. Stadler, Vogelspinnen, 2000; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; H. J. Peters, tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com www.poecilotheria.com www.tarantulas.ru Własne doświadczenia.
|
||||||
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|