Artykuł w kategoriach: Megaphobema, Ptaszniki – Opisy

Megaphobema peterklaasi


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [3]
Loading...

Megaphobema peterklaasi – ptasznik

Gatunek sklasyfikowany w 1994 roku przez Schmidt’a. Na wolności występuje na Kostaryce. Angielska nazwa tego ptasznika to Costa Rican Blackvelvet Tarantula.


Dorasta do 7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami mierzy ok. 25 cm.

Megaphobema peterklaasi to duży, masywny ptasznik. Dorosłe pająki są prawie czarne. Na kończynach posiadają słabo widoczne, jaśniejsze kreseczki. Młode są prawie czarne, do około 5 wylinki mają na odwłoku ciemną plamkę. Ich odwłok jest podłużny, z dłuższymi, czerwonawymi włoskami przy jego końcu. Odnóża porośnięte są podobnymi włoskami. Na drugiej i trzeciej parze kończyn krocznych, tuż nad stopami, znajdują się kremowe plamki.

Wymaga terrarium o wymiarach 30/30/30 cm. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę doskonale nadaje się kawałek kory lub korzenia. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 65-75%. Potrzebuje temperatury niższej, niż większość ptaszników – 18-22°C (nocami temperatura może spadać nawet do 16°C).

Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki.

Młodym pajączkom podajemy larwy mącznika młynarka i much. Starsze i dorosłe osobniki karmimy świerszczami, karaczanami i szarańczą.

Jad tego ptasznika nie jest niebezpieczny dla człowieka. Najczęstszą obroną stosowaną przez tego pająka jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Megaphobema peterklaasi nadaje się dla osób, które miały już styczność z ptasznikami.

Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;
www.giantspiders.com;
www.poecilotheria.com;

Jedno przemyślenie na temat Megaphobema peterklaasi

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu