Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [4]
Loading...

Acanthoscurria natalensis

Przeczytaj również Ptaszniki – najczęściej zadawane pytania oraz zobacz powiązane artykuły

Acanthoscurria natalensis – ptasznik

 

Nazewnictwo

Angielskie nazwy tego ptasznika to Mouse-grey Bird-eater i Para Mongo Zebra.

Systematyka

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Systematyka ptaszników.
Domena:eukarionty (Eucaryota)
Królestwo:zwierzęta (Animalia)
Typ:stawonogi (Arthropoda)
Podtyp:szczękoczułkowce (Chelicerata)
Gromada:pajęczaki (Arachnida)
Rząd:Pająki (Araneae)
Podrząd:Opisthothelae
Infrarząd:Mygalomorphae
Rodzina:Theraphosidae

Gatunek sklasyfikowany w 1917 roku przez Chamberlin’a.

Rodzaj Acanthoscurria Ausserer, 1871 liczy sobie 27 gatunków (2019 r.) występujących głównie w Południowej Ameryce. Część deskrypcji jednak oparta została na niejasnych, słabo udokumentowanych cechach. Niektóre gatunki znane są jedynie z osobników holotypowych, a niektóre opisy są słabej jakości, przykładowo:

  • Acanthoscurria natalensis Chamberlin, 1917 – samica z Natal, Rio Grande do Norte,
  • Acanthoscurria cursor Chamberlin, 1917 – samiec z Maranguape, Ceará,
  • Acanthoscurria fracta Chamberlin, 1917 – samiec z Pará,
  • Acanthoscurria rondoniae Mello-Leitão, 1923 – samica z Cáceres, Mato Grosso,
  • Acanthoscurria chirachantha Mello-Leitão, 1923 – samiec z São Paulo,
  • Acanthoscurria parahybana Mello-Leitão, 1926 – samiec z Campina Grande, Paraíba.

Po przeanalizowaniu wyżej wymienionych gatunków, stwierdzono że mają one te same cechy morfologiczne organów płciowych, ubarwienie oraz rozmiar – jest to więc ten sam gatunek. Zostały uznane za młodsze synonimy wspomnianego jako pierwszy A. natalensis.

Acanthoscurria natalensis pod wzlędem wspomnianych cech najbardziej przypomina Acanthoscurria paulensis Mello-Leitão, 1923 oraz Acanthoscurria chacoana (Brèthes, 1909). Dzięki cechom wyszczególnionym w publikacji mogą być one jednak z łatwością odróżnione.

Wygląd

Bardzo ładnie ubarwiony pająk. Podstawowym ubarwieniem samicy jest głęboka czerń. Nasada kłów jadowych czarna, z żółtawą kreską. Odwłok czarny, z rzadkimi żółtymi włoskami. Odnóża czarne, z bardzo wyraźnymi żółtymi kreskami na drugim i trzecim członie odnóży. Kądziołki przędne czarne. Dojrzały samiec znacznie różni się ubarwieniem od samicy. Jego podstawowym kolorem jest jasny fiolet (ubarwienie podobne do samca Vitalius wacketi). Tarczka grzbietowa fioletowa, z czarnym gwiaździstym wzorem. Odwłok ciemniejszy. Odnóża brązowe, z różowymi kreskami na drugim i trzecim członie. Niektóre samce są ciemniejsze i jest to tzw. dark form (tarczka grzbietowa czarna z fioletową obwódką, kończyny czarne, odwłok czarny, porośnięty rzadkimi, różowymi włoskami). Młode są różowe, z ciemną plamką na odwłoku, która zanika w miarę wzrostu pająka.

Występowanie

Na wolności występuje w Brazylii.

Biotop

Ten nagłowek wymaga uzupełnienia pomóż nam go zaaktualizować, z góry dziękujemy!

Długość życia

 

Aktywność

Ten nagłowek wymaga uzupełnienia pomóż nam go zaaktualizować, z góry dziękujemy!

Zachowanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Zachowanie ptaszników.

Najczęstszą obroną tego ptasznika jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Niektóre osobniki często przybierają postawę grożącą i próbują ukąsić.

Jadowitość

Ten nagłowek wymaga uzupełnienia pomóż nam go zaaktualizować, z góry dziękujemy!

Terrarium

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Terrarium dla ptaszników.

Wymaga terrarium o wymiarach 30x30x30 cm. Dobrym podłożem jest substrat kokosowy lub torf. Jako kryjówka doskonale nadaje się kora lub kawałek korzenia.

Temperatura

 

Wilgotność

 

Żywienie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Żywienie ptaszników.

Młodym pająkom podajemy 2-3 razy w tygodniu małe świerszcze, karaczany i larwy owadów (much i mącznika młynarka). Starsze i dorosłe osobniki chętnie polują na duże świerszcze, karaczany i szarańczę. Karmimy je 1-2 razy na tydzień.

Dymorfizm płciowy

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Dymorfizm płciowy u ptaszników.

Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na najdłuższej parze kończyn doskonale widoczne haczyki.

Rozmnażanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Rozmnażanie ptaszników.
Ten nagłowek wymaga uzupełnienia pomóż nam go zaaktualizować, z góry dziękujemy!

Uwagi

Dość rzadki w hodowli. Gatunek ten nadaje się dla osób, które mają już pewne doświadczenie w trzymaniu ptaszników.

 

Opracowanie i źródła informacji

Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;
Rick C. West, www.birdspiders.com;

Lucas, S.M. & Hector, M.O. & Filho, G. & dos S. Paula, F. & Gabriel, R. & Brescovit, A.D. 2011. Redescription and new distribution records of Acanthoscurria natalensis (Araneae: Mygalomorphae: Theraphosidae). Zoologia (Curitiba, Impresso) 28 (4): 525-530.

 

Powiązane tematy

Jedno przemyślenie na temat Acanthoscurria natalensis

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu