Oce艅 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [6]
Loading...

Brachypelma sp. „angustum”



Przeczytaj r贸wnie偶 Ptaszniki 鈥 najcz臋艣ciej zadawane pytania oraz zobacz powi膮zane artyku艂y

Brachypelma sp. „angustum” – ptasznik

Na wst臋pie warto zaznaczy膰, 偶e ptaszniki dost臋pne w handlu opisywane jako Brachypelma angustum, to nie to samo co Brachypelma angustum opisywana w publikacjach naukowych. Dlatego dla 艂atwiejszego rozr贸偶nienia proponujemy nazw臋 Brachypelma sp. „angustum” dla osobnik贸w pochodz膮cych z prywatnych hodowli lub og贸lnie dost臋pnych w handlu oraz Sericopelma angustum (wcze艣niej Brachypelma angustum) dla gatunku opisanego przez Valerio w 1980 roku i w innych publikacjach (wi臋cej informacji tutaj: Sericopelma (Brachypelma) angustum, a Brachypelma sp. „angustum”).

Poni偶szy opis dotyczy tego co jest dost臋pne w handlu i w prywatnych hodowlach, czyli Brachypelma sp. „angustum”. Jako 偶e opisany w 1980 roku przez Valerio gatunek Sericopelma聽(Brachypelma)聽angustum聽nie wyst臋puje w handlu, a jego status te偶 nie jest pewny, to na chwil臋 obecn膮 wydaje si臋 s艂uszne opisanie tylko okaz贸w pochodz膮cych z handlu. Nieliczne informacje dotycz膮ce Sericopelma (Brachypelma) angustum zamieszczone w opisie b臋d膮 odpowiednio oznaczone.

Nazewnictwo

Nazwa polska: brak
Nazwa angielska: Costa Rican Red Tarantula*

*Oficjalna nazwa angielska dla Sericopelma angustum, stosowana jednak cz臋sto tak偶e dla osobnik贸w wyst臋puj膮cych w handlu, czyli Brachypelma sp. „angustum”.

Synonimy

  • Brachypelma angusta
  • Brachypelma angustum
  • Euathlus angustus

Wymienione dla Sericopelma angustum. Brachypelma sp. „angustum” nie posiada synonim贸w.

Systematyka

Przeczytaj najpierw artyku艂 og贸lny Systematyka ptasznik贸w.
Domena:eukarionty (Eucaryota)
Kr贸lestwo:zwierz臋ta (Animalia)
Typ:stawonogi (Arthropoda)
Podtyp:szcz臋koczu艂kowce (Chelicerata)
Gromada:paj臋czaki (Arachnida)
Rz膮d:Paj膮ki (Araneae)
Podrz膮d:Opisthothelae
Infrarz膮d:Mygalomorphae
Rodzina:Theraphosidae

Brachypelma angustum jako gatunek zosta艂 opisany w 1980 roku, a w 2015 roku przeniesiony do rodzaju Sericopelma i opisany jako Sericopelma angustum. Niestety z opisem tego gatunku wi膮偶e si臋 troch臋 komplikacji. Zosta艂 on bowiem opisany na podstawie jednego osobnika (samicy) i jak do tej pory nie znaleziono drugiego takiego osobnika. Ponadto wraz z holotypem zachowa艂a si臋 karteczka z napisem „r贸wna si臋 Sericopelma upala (?)” co mo偶e sugerowa膰, 偶e Valerio opisuj膮c ten gatunek sam nie by艂 pewny, czy gatunek ten nale偶y do rodzaju Brachypelma i czy w og贸le jest to odr臋bny gatunek. Podczas ponownej redeskrypcji w 2015 Ray Gabriel i Stuart Longhorn przenosz膮c Brachypelma angustum do rodzaju Sericopelma zaznaczyli, 偶e okaz ten wymaga dalszych bada艅.

Na tym etapie staje si臋 oczywiste, 偶e Brachypelma sp. „angustum” dost臋pna w hodowli to nie to samo co Sericopelma (Brachypelma) angustum opisana w 1980 roku przez Valerio. Potwierdzaj膮 to dane CITES (https://trade.cites.org/), w kt贸rych nie zarejestrowano handlu okazami Brachypelma angustum pochodz膮cych z natury, a tak偶e opisy w ksi膮偶kach Schmidt 1993[4], Peters 2000[5] i Peters 2003[6], kt贸re zosta艂y najprawdopodobniej stworzone na podstawie osobnik贸w pochodz膮cych z hodowli i nie pasuj膮 do wygl膮du i opisu holotypu Brachypelma angustum. Przypuszcza si臋, 偶e to co jest dost臋pne w handlu pod nazw膮 Brachypelma sp. „angustum” to bli偶ej nieokre艣lona hybryda osobnik贸w z rodzaju Brachypelma.

Podsumowuj膮c warto pami臋ta膰, 偶e Brachypelma sp. „angustum” dost臋pna w handlu to nie to samo co Sericopelma (Brachypelma) angustum opisana przez Valerio w 1980 roku, wi臋c powy偶sze zmiany rodzaju jej nie dotycz膮. Osobniki, kt贸re s膮 dost臋pne w handlu pod nazw膮 Brachypelma sp. „angustum”, powinny tak pozosta膰 (zapisywane jako sp. „angustum” dla dodatkowego odr贸偶nienia od gatunku w艂a艣ciwego i jako Brachypelma, a nie Sericopelma angustum).

Wygl膮d

Ptasznik, osi膮gaj膮cy oko艂o 6-8 cm wielko艣ci. Cia艂o masywne . Odw艂ok i karapaks przewa偶nie ciemnobr膮zowe, a odn贸偶a szare lub czarne. Samica 偶yje cz臋sto d艂u偶ej, ni偶 10 lat (czasem nawet 15-20 lat). Dymorfizm p艂ciowy rozpoznawalny doros艂ych osobnik贸w. Samica wi臋ksza i masywniejsza od samca. Samiec posiada bulbusy oraz haczyki na pierwszej parze odn贸偶y krocznych. Wizualnie ma te偶 znacznie d艂u偶sze odn贸偶a od samicy.

Wyst臋powanie

Holotyp Sericopelma angustum pochodzi z Kostaryki z okolic San Carlos w prowincji Alajuela. Za艣 Brachypelma sp. „angustum” pochodzi z hodowli.

Biotop

Brak, poniewa偶 pochodzi z hodowli.

D艂ugo艣膰 偶ycia

Podobnie jak w przypadku wi臋kszo艣ci ptasznik贸w z rodzaju Brachypelma samice 偶yj膮 oko艂o 20 lat, za艣 samce padaj膮 najcz臋艣ciej w przeci膮gu roku od ostatniej wylinki, co najcz臋艣ciej ma miejsce po oko艂o 3 latach od wyklucia.

Aktywno艣膰

Aktywny g艂贸wnie noc膮. Niekt贸re osobniki chowaj膮 si臋 w kryj贸wkach podczas dnia.

Zachowanie

Przeczytaj najpierw artyku艂 og贸lny Zachowanie ptasznik贸w.

Z regu艂y do艣膰 艂agodny i rzadko trafiaj膮 si臋 osobniki agresywnie reaguj膮ce na bod藕ce. Nawet, je偶eli takie si臋 zdarzaj膮, to przewa偶nie nie pr贸buj膮 k膮sa膰. Jako g艂贸wn膮 lini臋 obrony, stosuj膮 atak w艂oskami parz膮cymi, kt贸re dra偶ni膮 sk贸r臋, drogi oddechowe i oczy. Mog膮 one by膰 tak偶e przyczyn膮 opuchlizn u alergik贸w.

Jadowito艣膰

Przeczytaj tak偶e: Brachypelma spp. – Jadowito艣膰

Jad s艂aby podobnie jak u innych gatunk贸w z rodzaju Brachypelma.

Terrarium

Przeczytaj najpierw artyku艂 og贸lny Terrarium dla ptasznik贸w.

Terrarium jak dla ptasznik贸w naziemnych. Najwa偶niejsza przestrze艅 pod艂ogowa, dlatego dla doros艂ego osobnika, optymalne wymiary to 20/20/20 cm lub 30/20/20 cm (d艂., szer., wys.). Jako pod艂o偶e stosujemy torf lub substrat kokosowy (polecam ten drugi z uwagi na dobr膮 ch艂onno艣膰 wilgotno艣ci oraz walory estetyczne). Optymalna grubo艣膰 warstwy pod艂o偶a dla doros艂ego osobnika to oko艂o 4-6 cm. Miseczka z wod膮 opcjonalnie. Jako kryj贸wk臋 mo偶na u偶y膰 po艂贸wki kokosa lub element贸w ceramicznych (kwestia gustu hodowcy). Paj膮k ten czasami przekopuje terrarium, dlatego nie warto sadzi膰 tam 偶ywych ro艣linek, a jako ozdoby, lepiej sprawdzaj膮 si臋 ro艣liny sztuczne.

Ma艂e paj膮czki przechowuje si臋 w pude艂kach na mocz lub po kliszy z 2-3 cm warstw膮 pod艂o偶a i drobnymi otworkami w pokrywce. Odradzam wk艂adanie tak ma艂ych paj膮czk贸w do du偶ych terrari贸w, czy pojemnik贸w, bo prawdopodobnie b臋d膮 mia艂y problemy z polowaniem. W takich warunkach wzrasta te偶 znacznie mo偶liwo艣膰 ucieczki zwierz臋cia.

Temperatura

Optimum temperaturowe to 25-26掳C.

Wilgotno艣膰

Wilgotno艣膰 70-80%. Aby zachowa膰 odpowiedni膮 wilgotno艣膰, polecam spryskiwa膰 regularnie tylko po艂贸wk臋 terrarium, drug膮 pozostawiaj膮c such膮. Kryj贸wk臋 nale偶y umie艣ci膰 w suchej cz臋艣ci. Ptasznik sam „zdecyduje”, w kt贸rej cz臋艣ci ma przebywa膰.

呕ywienie

Przeczytaj najpierw artyku艂 og贸lny 呕ywienie ptasznik贸w.

M艂ode paj膮czki karmimy larwami much lub m膮cznika, mniejsze muszkami owocowymi. Podro艣ni臋tym osobnikom podaje si臋 karaczany, 艣wierszcze lub owady lataj膮ce. Doros艂ym osobnikom mo偶na poda膰 raz na jaki艣 czas mysiego oseska, w celu urozmaicenia diety. Nie nale偶y przejmowa膰 si臋 ewentualnymi g艂od贸wkami tego paj膮ka.

Dymorfizm p艂ciowy

Przeczytaj najpierw artyku艂 og贸lny Dymorfizm p艂ciowy u ptasznik贸w.

Doros艂y samiec posiada bulbusy i haczyki. Jest tak偶e mniejszy i mniej masywny od samicy.

Rozmna偶anie

Przeczytaj najpierw artyku艂 og贸lny Rozmna偶anie ptasznik贸w.

Do kopulacji dopuszczamy dojrza艂e osobniki (najch臋tniej kopuluj膮 3-letnie samice oraz samce w wieku oko艂o 2 miesi臋cy po ostatniej wylince.). Nie sprawia wi臋kszych problem贸w. Przed kopulacj膮, samic臋 nale偶y obficie nakarmi膰, aby zmniejszy膰 ryzyko zjedzenia samca.

Po oko艂o 2-3 miesi膮cach (okres ten mo偶e trwa膰 czasem znacznie d艂u偶ej) samica sk艂ada kokon, z kt贸rego po miesi膮cu- 2 miesi膮cach wykluwaj膮 si臋 m艂ode nimfy, kt贸re w ci膮gu kilkunastu dni przechodz膮 kolejn膮 wylink臋 i staj膮 si臋 nimfami II. Te z kolei potrzebuj膮 od 20 dni do miesi膮ca na przej艣cie wylinki i staj膮 si臋 w贸wczas ju偶 ma艂ymi paj膮czkami. Nale偶y je w贸wczas rozdzieli膰 do pude艂eczek po kliszy w celu zapobiegni臋cia kanibalizmowi.

Ochrona

Przeczytaj tak偶e: Brachypelma spp. – Ochrona

Brachypelma sp. „angustum” pomimo ca艂ego zamieszania jest na li艣cie CITES, tak jak wszystkie inne ptaszniki z rodzaju Brachypelma.

 

Opracowanie i 藕r贸d艂a informacji
Autor聽Andrzej Prokop 鈥歛trax鈥

Aktualizacja:
Krzysztof Lis (Vulpes90)

Literatura

  1. Gabriel, R. & Longhorn, S. J. Revised generic placement of Brachypelma embrithes (Chamberlin & Ivie, 1936) and Brachypelma angustum Valerio, 1980, with definition of the taxonomic features for identification of female Sericopelma Ausserer, 1875 (Araneae, Theraphosidae). Zookeys 2015, 75鈥104 (2015).
  2. Cooper, E.W.T., West, R., and Mendoza, J. 2019. Identification of CITES-listed Tarantulas: Aphonopelma,
    Brachypelma and Sericopelma species. Montreal, Canada: Commission for Environmental Cooperation.
    80 pp.
  3. Valerio, C. E. (1980). Ara帽as terafosidas de Costa Rica (Araneae, Theraphosidae). I. Sericopelma y Brachypelma. Brenesia 18: 259-288.
  4. Schmidt, G. (1993). Vogelspinnen: Vorkommen, Lebensweise, Haltung und Zucht, mit Bestimmungsschl眉sseln f眉r alle Gattungen, Vierte Auflage. Landbuch, Hannover, 151 pp.
  5. Peters, H.-J. (2000). Tarantulas of the world: Kleiner Atlas der Vogelspinnen – Band 1. Published by the author, 148 pp.
  6. Peters, H.-J. (2003). Tarantulas of the world: Amerika’s Vogelspinnen. Published by the author, Wegberg, Germany, 328 pp.
  7. Frantis虒ek Kovar虒i虂k (2001). Chov sklipkani.

Powi膮zane tematy

Dodaj swoje przemy艣lenie na temat artyku艂u