|
|
|
|
|
| « Metriopelma coloratum.. | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Metriopelma spp. » | ||||||
|
Metriopelma zebratum (Banks, 1909)
Gatunek sklasyfikowany w 1909 roku przez Banks’a. Na wolności występuje na Kostaryce, w lasach deszczowych. Inne nazwy to Metriopelma zebrata, Metriopelma morosus, Crypsidromus morosus, Crypsidromus zebratus i Neschnocolus zebratus. Angielska nazwa tego ptasznika to Costa Rican Sun Tiger Abdomen Tarantula. Zaliczany do średniej wielkości ptaszników – dorasta do 4 cm ciała. Jest to bardzo ładny, kolorowy gatunek, przypominający swoim wyglądem Cyclosternum fasciatum (z tym, że pierwsza, ukośna kreseczka na jego odwłoku nie posiada dolnej części). Kończyny są czarne z rzadkimi, długimi, czerwonawymi włoskami. Tarczka grzbietowa jest czerwona, ze złotym połyskiem. Odwłok jest czarny, z poprzecznymi czerwonymi kreseczkami. Pośrodku znajduje się tzw. lusterko. Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 20/20/20 cm. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory. Wymaga temperatury 22-24 stopni (z nocnymi spadkami do 20 stopni) i wilgotności utrzymującej się na poziomie 80%. Dorosły samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne, tzw. bulbusy, nie posiada natomiast haczyków na przedniej parze kończyn krocznych. Gatunek dojrzewa po 3-4 latach. Samica nie jest agresywna w stosunku do swojego partnera. Młode są malutkie – mierzą 2,5 mm wielkości. Młode pająki chętnie jedzą larwy much i mącznika młynarka. Starszym podajemy świerszcze i średniej wielkości karaczany. Metriopelma zebratum rzadko bywa agresywny, a jego jad nie jest niebezpieczny dla człowieka. Nadaje się dla początkujących. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com;
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
