|
|
|
|
|
| « Lasiodorides polycuspulat.. | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Lasiodorides spp. » |
Lasiodorides striatus (Schmidt, Antolli, 1996)
 Dorosła samica Gatunek sklasyfikowany w 1996 roku przez Schmidt’a i Antonelli’ego. Na wolności występuje w Peru, w lasach deszczowych. W naturze czasami polują na żaby. Inna nazwa to Pamphobeteus striatus. Angielskie nazwy tego gatunku to Giant Stripeleg Bird eater, Goliath Stripeleg Tarantula i Orange Striped Birdeater. Dorasta do 8-9 cm ciała, do 18 cm z rozpostartymi odnóżami. Samice dożywają 15 lat. Podstawowym ubarwieniem tego ptasznika jest brąz. Po linieniu pająk jest zwykle bardzo ciemny, prawie czarny, natomiast po kilku miesiącach staje się prawie rudy. Na kończynach ma jaśniejsze, podwójne paseczki. Odwłok porośnięty jest dłuższymi, jasnymi włoskami, podobne włoski porastają odnóża. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode do 5-6 wylinki są szare z błyszczącą plamką na odwłoku i czerwonawą tarczka grzbietową; później zaczynają się coraz bardziej wybarwiać. Optymalne wymiary terrarium dla dorosłego osobnika to 30/30/35 cm (dł./wys./szer.). Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego. Na kryjówkę nadaje się duży korzeń lub spory kawałek kory. Wymaga temperatury 28-33 stopni, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni. Inni autorzy opisów preferują niższą dzienną temperaturę – od 24 do 28 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Młode pająki karmimy larwami much i mącznika młynarka, starszym i dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę, a od czasu do czasu małą mysz. Jad tego ptasznika nie stanowi niebezpieczeństwa dla człowieka. Gatunek nadaje się dla początkujących. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.arachnoworld.de; www.spidy.goliathus.com; www.exotic-animals.org; www.minaxtarantulas.net; www.tarantulacanada.ca; http://geagallerie.free.fr/galerie5.htm; własne doświadczenia |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 09.02.2007
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
