|
|
|
|
|
| Lasiodorides striatus.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Lasiodorides spp. » | ||||||
Lasiodorides polycuspulatus (Mello-Leitao, 1917)
 Dorosła samica  Dorosła samica Na wolności występuje w Peru i południowym Ekwadorze, w lasach tropikalnych. Gatunek opisany w 1917 roku przez Mello-Leitao – tak przynajmniej podaje Klatil. Możliwe, że jest to zwykła pomyłka w druku. Niektóre źródła (Kovarik, Peters, West) podają zaś inną datę i innego odkrywcę – 1997 rok, Schmidt i Bischoff. I raczej ta data jest poprawna. Przed 1997 rokiem gatunek ten był sprzedawany jako Pamphobeteus spec. Angielska nazwa tego gatunku to Peruvian Blond Tarantula. Dorasta do 6-7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 15-20 cm. Zdarzają się także osobniki większe, dorastające do 9-10 cm ciała. Dość ładny, duży ptasznik. Jego barwą podstawową jest czerń. Tarczka grzbietowa jest brązowo złota - im więcej czasu upłynie od wylinki, tym jest ciemniejsza. Elementy odnóży są podzielone paseczkami w różowo czerwonym odcieniu (z wiekiem ciemnieją). Niektóre osobniki są ciemno brązowe. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode są szare z czarną plamką na odwłoku, paseczki na kończynach pojawiają się dość późno. Wymiary terrarium dla dorosłej samicy powinny wynosić 30/30/20 cm (dł./szer./wys.). Jako podłoże dobrze sprawdza się torf lub substrat kokosowy o warstwie około 5 cm. Można także włożyć kawałek kory, korzeń, gałąź, itp. Miseczka z wodą nie jest konieczna, ale nie zaszkodzi – zaobserwowano, że część osobników bardzo dużo pije. Część z nich z kolei natychmiast przewraca lub zakopuje poidełko. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-28°C (w nocy może spadać do 20-22°C). Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%. Pająki karmimy larwami mącznika młynarka, larwami much, świerszczami, szarańczą, karaczanami. Dorosłym ptasznikom można podać od czasu do czasu średniej wielkości mysz. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Samica dojrzewa około 12-13 wylinki, samiec trochę wcześniej. Przed łączeniem należy oba pająki dobrze nakarmić, a następnie umieścić samca w terrarium samicy. Samiec daje znak do kopulacji uderzając przednimi odnóżami w podłoże. Po krótkim czasie samica zaczyna się interesować swoim partnerem. Odpowiada mu w podobny sposób. Sama kopulacja trwa bardzo krótko, po czym samiec bardzo szybko ucieka. Zdarza się, niestety, że kończy w szczękoczułkach samicy. Samica wytwarza kokon około 4-5 miesięcy po kopulacji (może się zdarzyć tak, że kokon pojawi się zarówno później, jak i wcześniej). Gatunek średnio agresywny. Najczęstszą obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Autor: Awikularia Literatura: L. Klatil, Sklipkani, krasavci s chlupatyma nohama, 1998; F. Kovarik, Sklipkani, 1998; M. Toran, Pareni druhu Lasiodorides polycuspulatus, Amatersky arachnolog, 1/2002; M. Vajs, Lasiodorides polycuspulatus, Amatersky arachnolog, 3/2003; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.cyriocosmus.com;
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
