|
|
|
|
|
| « Lasiodora itabunae.. | Lasiodora parahybana.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Lasiodora spp. » | ||||||||
Lasiodora klugi (C. L. Koch, 1841)
 Młoda samica  Dorosła samica Synonimy: Angielskie nazwa tego gatunku to Bahia scarlet tarantula oraz Scarlet Birdspider. Systematyka:
Podkrólestwo - Eumetazoa Typ - Arthropoda Podtyp - Chelicerata Gromada - Arachnida Rząd - Araneae Podrząd - Mygalomorphae Rodzina - Theraphosidae Rodzaj – Lasiodora Gatunek - klugi Ptasznik ten jest rzadko rozmnażany w niewoli, aczkolwiek w polskich hodowlach spotyka się go coraz częściej. Jest to mało agresywny pająk. Młode osobniki bardzo często wyczesują włoski parzące, a czyniąc to unoszą odwłok wysoko w górę co może wyglądać dość komicznie. Osiąga do 10 cm długości ciała – jest to jeden z większych gatunków ptaszników. Samice żyją nawet do 20 lat, samce około 4 lat. Karapaks u tego gatunku jest koloru czarnego. Odnóża czarne, porośnięte szarymi włoskami. Na odwłoku znajdują się dłuższe, brązowo-czerwone włoski. Pająka tego łatwo pomylić z wieloma innymi przedstawicielami rodzaju Lasiodora, również z bardzo popularnym L.parahybana, a także z niektórymi gatunkami rodzaju Brachypelma. Obie płcie nie różnią się ubarwieniem. Dorosłe samce mają na pierwszej parze odnóży wyraźnie widocznie haczyki, oraz bulbusy na nogogłaszczkach. Są mniejsze i szczuplejsze od samic. Są to zwierzęta aktywne głównie nocą. Gatunek ten występuje w Brazylii, w okolicach Bahii. Zamieszkuje leśne, wilgotne tereny. Nierzadko kopie w ziemi głębokie nory lub zamieszkuje opuszczone siedliska gryzoni. Temperatura powinna wynosić 25-28ºC za dnia, 20-24ºC nocą. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70-80%. Warstwa torfu powinna stanowić co najmniej 4 cm. Jako kryjówkę stosujemy połówkę skorupy orzecha kokosowego, lub przewróconą doniczkę. Dobrze, aby w terrarium znalazła się miseczka z wodą. Dodatkowe elementy wystroju są zbędne – a to jakie zostaną zastosowane zależy wyłącznie od inwencji hodowcy. Odradzam jednak sadzenie żywych roślin, gdyż zostaną szybko „wykopane” lub pokryte pajęczyną i zaczną gnić. Terrarium powinno mieć wymiary 35x25x25cm. Oświetlenie w terrarium jest zbędne, gdyż pająki wolą życie w „ciemni”. Możemy jednak zamontować czerwoną żarówkę o mocy 15W, która pomoże utrzymać odpowiednią temperaturę, a także pozwoli na nocne obserwacje tego zwierzęcia – bowiem pająki nie widza czerwonego światła. Żywienie takie same jak u wszystkich ptaszników: młodym osobnikom podajemy larwy mącznika młynarka, larwy much (dostępne w każdy sklepie wędkarskim jako białe robaki – niebarwione!), oraz wylęg świerszczy. Podrośniętym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany, drewnojady, a także raz na jakiś czas oseska mysiego, choć ptaszniki nie zawsze chcą ten pokarm przyjmować. Rozmnażanie: Jeśli oba osobniki zostaną wcześniej dobrze nakarmione to kopulacja powinna przebiegać bez problemów. Samica zbuduje duży kokon, do którego może złożyć nawet do 2000 nimf. Uwagi: Gatunek nadaje się dla początkujących hodowców. Opracował: Akadiusz Guzanek – newneo Literatura: www.sea.unep-wcmc.org; www.spidy.goliathus.com; www.exoticfauna.com; www.pbonline.at; www.arachnophilia.de; oraz własne doświadczenia.
|
||||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
